ราบว่าประมุขหอเฉินมียาแก้พิษหรือไม่ขอรับ”“ไม่มี แต่ว่าข้าสามารถค้นคว้าดูได้ ในช่วงเวลานี้ เจ้าทำได้เพียงใช้ยาล้างพิษก่อนเพื่อยับยั้งพิษ ห้ามใช้ฌานตบะเด็ดขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าใช้พลังจิตใจ มันจะทำให้พิษกำเริบขึ้น” เฉินซ่านกล่าวเตือนสติอย่างจริงจังหยางเซ่าเหิงขมวดคิ้ว รู้อยู่แล้วว่าฌานตบะของเขาจะได้รับผลกระทบ แต่เขาก็รู้จักการวางตัว “เซ่าเหิงจะปฏิบัติตามคำแนะนำของท่านอย่างเคร่งครัดขอรับ”เฉินซ่านจึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นจึงไปหยิบยาลูกกลอนล้างพิษที่ดีที่สุดขวดหนึ่งยื่นให้หยางเซ่าเหิง และกำชับอีกครั้งโดยบอกให้เขาพักผ่อน ห้ามไม่ให้ใช้ฌานตบะ จากนั้นเขาก็รีบเก็บตัวไปวิจัยยาแก้พิษทันทีทั้งคู่ต่างก็ไม่มีใครรายงานเรื่องนี้ให้หยางถิงซานทราบ เฉินซ่านนั้นไม่มีเวลา หยางเซ่าเหิงรู้สึกว่าไม่มีความจำเป็น เพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้เรียนวิชาการฝึกฌานมากเกินไป
…ขณะที่สำนักคุนอู๋กำลังส่งกองกำลังและวางแผนที่จะใช้โอกาสในการยึดสำนักชางอู๋ การฝึกฝนของเยี่ยนอวี๋ก็สิ้นสุดลงซู่! ยามที่พลังงานกระบี่ไทชางกลุ่มหนึ่งได้จู่โจมอนุสติของเยี่ยนอวี๋ มันเหมือนกับก้อนหินที่จมดิ่งลงไปในทะเล ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับเยี่ยนอวี๋ได้แม้แต่น้อย!มีแสงสีม่วงเหลือบดำจางๆ ซึ่งค่อยๆ แพร่กระจายจากอนุสติของเยี่ยนอวี๋ไล่ระดับลงไปยังแขนขาทั้งสี่กับกระดูกของนาง และกระจายออกจากทุกอณูร่างกายของนาง ทำให้ ‘ห้องผุพัง’ ที่นางอาศ
