เขาเป็นกลุ่มก้อนขนาดเท่าไข่ห่าน
มีพลังที่พุ่งทะยานสูงขึ้นพร้อมด้วยไข่มุกวิญญาณที่ก่อตัวกันอย่างมหัศจรรย์เม็ดนี้ ได้พุ่งเข้าไปในร่างกายของเยี่ยนจื่อเสาและรักษาอาการสาหัสของเขา ทำให้ร่างกายของเขาระเบิดออกมาด้วยพละกำลังมากมาย“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตะลึงงัน นัยน์ตาสีดำเบิกกว้างไม่แม้แต่จะกะพริบตาอีก เขารู้สึกว่าลุงรองในตอนนี้งดงามมาก เปล่งแสงออกมาได้ด้วย!อินหลิวเฟิงที่เงียบมาตลอดในที่สุดก็ปริปากพูดอย่างประทับใจว่า“…เก่งกาจมาก” เขาไม่เคยพบเห็นเจตจำนงที่แข็งแกร่งเพียงนี้มาก่อน“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ยากที่จะเห็นด้วยกับอินหลิวเฟิงกลับส่งเสียงร้องใส่เขาไปครั้งหนึ่งอินหลิวเฟิงจึงมองพ่อทูนหัวคนนี้อย่างตกใจไปชั่วขณะ “ข้าได้รับการเชยชมแล้วอย่างนั้นหรือ”“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยักหน้าราวกับรู้เรื่องอินหลิวเฟิง “…”เขารู้สึกว่าเขาได้กลายเป็นทาสของพ่อทูนหัวคนนี้จริงๆ แล้วและเม่ยเอ๋อร์ในขณะนี้ได้ไปพูดกับองครักษ์บางคนแล้ว “ไปได้”
“ฮะ? อ้อ!” องครักษ์เมืองโยวตูที่กำลังอึ้งอยู่ถึงได้เดินทางต่อไปอย่างงุนงง มีความรู้สึกราวกับอยู่ท่ามกลางเมฆหมอกไม่รู้ว่าตนอยู่ที่ไหน แต่ก็ไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกเช่นนี้ เพราะหากผู้มีความรู้อยู่ที่นี่ก็ต้องตกใจเหมือนเขาเช่นกัน ใครจะคาดคิดว่า…ก่อนหน้านี้ เยี่ยนจื่อเสาที่แม้แต่ผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ระดับสามยังเป็นไม่ได้จู่ๆ มาบรรลุเป็นผู้อัญเชิญศักดิ์ระดับห้าไม่พอยังเป็นผู้อัญ
