เพียงระยะร้อยลี้เท่านั้น แต่บัดนี้เขากลับสามารถแพร่กระจายและครอบคลุมได้ถึงหมื่นลี้! หมื่น! ลี้! แล้ว?นี่มัน…ฉะนั้นแล้วเขาจึงบรรลุจากผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ระดับสามสู่ผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าแล้วอย่างนั้นหรือหากเป็นเช่นนั้น ฝีมือของเขาก็ถึงขั้นถอดจิต…ของผู้ฝึกฌานทั่วไปแล้วน่ะสิ?หากเป็นเช่นนั้น เขาก็สามารถลองสื่อสารกับแก่นวิญญาณอสูรในตำนานได้แล้วน่ะสิ?ไม่! ไม่ใช่ ก่อนที่เขาจะสลบไปดูเหมือนเขาจะอัญเชิญจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง…แก่นวิญญาณอสูรในตำนานออกมาได้แล้วนะ?
เช่นนั้นตอนนี้เขาก็สามารถสร้างกระแสจิตกับจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางได้แล้วน่ะสิ?นี่มัน…เยี่ยนจื่อเสามองไปด้านหน้าราวกับตกอยู่ในภวังค์ ดวงตาเต็มไปด้วยความว่างเปล่าเม่ยเอ๋อร์นึกว่าเขาเป็นบ้าไปแล้วหรือไม่ก็เพราะเสียใจเกินไป จึงอดไม่ได้ที่จะตบไหล่เขาไปฝ่ามือหนึ่งโดยไม่กลัวหนามบนไหล่ของเขาเลยแม้แต่น้อย “นี่! เจ้ายังไหวอยู่หรือไม่ ใครสั่งให้เจ้าอัญเชิญจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางออกมา ทำให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพแบบนี้จนได้โง่หรืออย่างไรกัน!”เยี่ยนจื่อเสาค่อยๆ ดึงสติกลับมาและมองสาวใช้ที่ไม่ธรรมดาข้างๆ อย่างหมดคำพูด รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังเยาะเย้ยเขาอยู่?“หึ” แม้เม่ยเอ๋อร์จะยังโกรธไม่หาย แต่นางก็ไม่ใช่คนที่จะรังแกคนเจ็บได้ ดังนั้นนางจึงส่งเสียงหึไปคำเดียวแล้วละสายตาไปเยี่ยนจื่อเสายังคงตกอยู่ในภวังค์ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเขาเป็นผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ระดับห
