หากจะบอกว่าผู้อาวุโสเก้าเกลียดชังใครมากที่สุด! ตอบได้เลยทันทีว่าคือเยี่ยนอวี๋และสาวใช้คนนั้นอย่างแน่นอน ส่วนคนที่เหลือก็เรียงลำดับกันไป ทว่า…“หากเป็นเช่นนี้ เจ้าก็ไร้ประโยชน์แล้ว” น ้าเสียงทุ้มปนเย็นชาดังออกมาจากหัวหน้าของผู้อาวุโสเก้า ซึ่งน่าตกใจกลัวจนทำให้ผู้ฟังขาอ่อนล้มนาบลงกับพื้นโดยตรงผู้อาวุโสเก้าที่สามารถใช้ชีวิตไปมาในสำนักชางอู๋ได้นานเพียงนั้นไม่ได้โง่เขลา เขาย่อมฟังออกและรับรู้ถึงความหมายเชิงเขี่ยทิ้งในคำพูดของหยางเซ่าเหิงและบัดนี้ผู้อาวุโสเก้าที่ถูกตราหน้าเป็นคนไร้ประโยชน์กลับหาหลักฐานที่จะยืนยันว่าเขายังมีประโยชน์อยู่ไม่ได้เลย เพราะเช่นนั้นเขาจึงยิ่งคิดก็ยิ่งเหงื่อตก…“ลากออกไป” เสียงอันเย็นชาของหัวหน้าออกคำสั่ง“หลิงหยางจวิน…” ผู้อาวุโสเก้าต้องการจะพูดอะไรบางอย่างทว่าลูกศิษย์สำนักคุนอู๋ที่ดำเนินการตามคำสั่งแล้วไม่ให้โอกาสเขาพูดพร ่าเลยแม้แต่น้อย เขาเองก็มิอาจขัดขืนได้ จึงถูกลากตัวไปราวกับสุนัขสิ้นชีพอย่างไรอย่างนั้น
หลังจากนั้น ลูกศิษย์สำนักคุนอู๋คนหนึ่งก็ตั้งคำถามขึ้น “ศิษย์พี่เซ่าจง ตาเฒ่าไร้ประโยชน์คนนั้นคงพูดเกินจริงไปกระมัง เยี่ยนจื่ออวี๋เป็นเพียงคนไร้ประโยชน์คนหนึ่ง จะมีสาวใช้ข้างกายที่เก่งกาจเพียงนั้นได้อย่างไร”“ใช่แล้ว! พวกเราต่างทราบดีว่าผู้แข็งแกร่งจากราชสำนักที่ติดตามเฉาหมิงเฉิงขันทีคัดเลือกสาวงามคนนี้ไปยังเมืองชางอู๋นั้นเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นถอดจิตของการฝึกฝน เป
