มีชายหนุ่มผู้สวมชุดคลุมขนจิ้งจอก ริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตาวาว คิ้วหนาเข้ม และมีใบหน้าที่งดงามรออยู่ในเวลานี้สตรีงามกลุ่มนั้น ต่างก็คุกเข่าต่อหน้าชายหนุ่มคนนี้และคำนับด้วยความเคารพ “ข้าน้อยขอคารวะท่านชุนซิ่นจวินเจ้าค่ะ”การมาถึงของบรรดาหญิงสาวพามาซึ่งสายลมอันเย็นยะเยือกเมื่อปะทะกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว บรรยากาศรอบกายเขาก็กลายเป็นไอหมอกอุ่นๆ ทำให้เขาดูละมุนละไมมากยิ่งขึ้น ดั่งฝนตกปรอยๆ ในช่วงวสันตฤดูที่ทำให้สิ่งของค่อยๆ เปียกชื้นและเขาคือ…กู้หยวนหมิงผู้เป็นพี่ชายของกู้หยวนเหิงแห่งสำนักเหยาไท่เซียน ผู้ซึ่งเป็นสี่สุภาพบุรุษเช่นเดียวกับต้าซือมิ่งแห่งราชสำนัก นายน้อยอินแห่งเมืองโยวตู และหยางเซ่าเหิงแห่งสำนักคุนอู๋!อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะรูปลักษณ์หรือท่วงท่าของกู้หยวนหมิงเห็นได้ชัดว่าเหนือกว่ากู้หยวนเหิงผู้เป็นน้องชายมาก ผู้ที่อ่อนวัยกว่าอย่างกู้หยวนเหิงยังมิอาจเทียบเทียมเขาได้
“คนของคุนอู๋ทำลายโอสถแปรผันพวกนั้นหมดแล้วจริงๆ อย่างนั้นหรือ” กู้หยวนหมิงผู้มีน ้าเสียงราวกับหยาดฝนอันชุ่มฉ ่า ถามขึ้นด้วยความสนใจเพียงแค่ปัญหานี้เหล่าบรรดาลูกศิษย์หญิงที่ได้ยินน ้าเสียงอันรื่นหู กลับรายงานอย่างเคร่งขรึม ไม่กล้าเคลิบเคลิ้มไปกับน ้าเสียงว่า “มิได้ทำลายหมดเจ้าค่ะ เหลือไว้เพียงเล็กน้อย แต่ถูกคนของสำนักชางอู๋นำไป ส่วนคนของสำนักชางอู๋ที่ตามไปทีหลังอีกพวกหนึ่ง ได้ทำลายทุกสิ่งจนสิ้นซากเสียแล้วเจ้าค่
