งจังหรือ”“ใช่” เยี่ยนอวี๋จะไม่ให้อภัยต่อการรังแกใดๆ กับชีวิตลูกของนาง“เจ้ามีเพียงทางเลือกนี้เท่านั้น”“ตายก็ไม่ได้หรือ” อินหลิวเฟิงมองไปที่เยี่ยนอวี๋ “ข้าสามารถชดใช้ด้วยอย่างอื่น เช่นบรรณาการอื่นๆ ในเมืองโยวตู อะไรก็ได้ทั้งนั้น”“ไม่ได้” เยี่ยนอวี๋มองอินหลิวเฟิงอย่างเย็นชาเป็นครั้งแรกที่อินหลิวเฟิงรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างมากจากเยี่ยนอวี๋ นางเป็นเสมือนเทพเจ้าผู้สูงส่งที่กำลังตัดสินเขาอย่างเย็นชา ไม่
อนุญาตให้เขาต่อต้านเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไม่ยอมให้เขาเอ่ยคำคัดค้านเด็ดขาด!เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเพียงแม่นางน้อยอายุสิบแปดปีที่อายุน้อยกว่าเขา แต่กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนเผชิญหน้ากับเทพเจ้าแห่งเมืองโยวตู ราวกับว่าเขาทำได้แค่คลานเข้าไปสักการะนางเท่านั้นอย่างไรก็ตาม อินหลิวเฟิงได้กล่าวอย่างไม่ย่อท้อว่า “ท่านน่าจะรู้ว่าข้ามีสายเลือดโบราณอยู่ในตัว เมื่อใดที่เจ้าแตะต้องข้า เมืองโยวตูก็จะทราบทันที และเมืองโยวตูของข้า มีหนี้ต้องชดใช้ มีแค้นต้องชำระ สำนักชางอู๋แบกรับไม่ไหวหรอก”ทว่า…
