ผู้อาวุโสเก้าที่กำลังวิ่งหนีอย่างสิ้นหวัง เขาเจ็บปวดทรมานจนแทบจะวิ่งไม่ไหว!แต่เขาก็ไม่กล้าหยุด ดังนั้นแม้ว่าแขนทั้งสองข้างจะมีเลือดพุ่งดั่งน ้าพุ แรงกัดเซาะที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นยังคงกัดกร่อนเส้นเอ็นของเขา เขาก็ไม่กล้าที่จะพักเพื่อห้ามเลือดหรือรักษาบาดแผลแต่อย่างใด แม้นว่าเลือดจะสาดกระจายก็ต้องจำใจวิ่งอย่างบ้าคลั่งต่อไป“หึ”เม่ยเอ๋อร์ถึงจะละสายตาด้วยความพึงพอใจ มั่นใจว่าตาเฒ่านั่นจะไม่มีมืองอกออกมาอีก เส้นลมปราณของเขาจะหดตัวลงอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งใช้การไม่ได้อีก“…” ทุกคนในห้องโถงกลืนน ้าลายอย่างเงียบๆ กลัวว่าจะถูกอสูรร้ายผู้น่ากลัวและว่องไวเช่นนี้จัดการ! ช่างเป็นวิธีการที่เลือดเย็นนักน่ากลัวเหลือเกิน…กู้หยวนเหิงทำหน้าปั้นยากรีบกล่าวอำลาอย่างรวดเร็ว กลับไม่มีใครขวางเขาไว้ เม่ยเอ๋อร์ไม่พอใจมาก แต่เมื่อนางไม่ได้รับคำสั่งจากเยี่ยนอวี๋ นางก็ไปขวางทางกู้หยวนเหิงไม่ได้“นายน้อยอิน” เยี่ยนหงชวนมองอินหลิวเฟิงอีกครั้ง
“มิกล้า ข้าน้อยขอตัวลา” อินหลิวเฟิงพาองครักษ์ออกจากห้องโถงไปอย่างคนมีไหวพริบ เขารู้ดีว่าบรรพบุรุษที่ยังมีชีวิตผู้ฉลาดเฉียบแหลมของสำนักชางอู๋กำลังจะเริ่ม ‘โยกย้ายกองกำลัง’ แล้วอย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างสำนักคุนอู๋และสำนักชางอู๋นั้นช่างน่าสงสัยจริงๆแต่ไม่ว่าจะน่าสงสัยเพียงใด อินหลิวเฟิงก็ไม่อยู่ต่ออย่างไม่รู้จักกาลเทศะ ยิ่งกว่านั้นเขายังมีเรื่องที่ต้องสะสางอีก เวลานี้ถื
