็น ‘ท่านปู่ทวด’ ของเยี่ยนอวี๋อีกด้วยแม้จะมีความสัมพันธ์เช่นนี้ แต่ทุกคนในสำนักชางอู๋กลับไม่มีใครกังขาในการตัดสินใจของเยี่ยนหงชวนเลย เพราะเขาคือบุคคลสำคัญของสำนักชางอู๋! บรรพบุรุษผู้เป็นดั่งร่มโพธิ์ร่มไทรของสำนักเพียงแค่เขาไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนมานานมากแล้ว นานจนกระทั่งผู้คนมากมายต่างก็ลืมไปเสียแล้วว่าเขายังคงอยู่ และคิดว่าเขาได้ตายไปแล้ว หรือไม่ก็ชราภาพเหมือนไม้ใกล้ฝั่งใครจะคาดคิด…เขาไม่เพียงยังไม่ตายเท่านั้น!แต่เห็นได้ชัดว่าเขายังแข็งแกร่งขึ้น!และทรงพลังมากด้วย!
ทรงพลังพอที่เฉาหมิงเฉิงอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความหวาดหวั่น “เยี่ยนหงชวน!”“ขอบคุณที่ราชสำนักยังจำข้าได้” เยี่ยนหงชวนมองเฉาหมิงเฉิงเนิบๆ “ข้าเยี่ยนหงชวนไม่ทราบจริงๆ ว่าสายเลือดของข้าเกี่ยวข้องกับมนุษย์วานรหวาไหวตั้งแต่เมื่อใดกัน”“เจ้า…” เฉาหมิงเฉิงเกร็งใบหน้า “ไม่ว่าอย่างไร ลูกหลานของเจ้าก็ฆ่ากุ้ยเหรินแห่งราชวงศ์ นี่คือความจริง”“เพียงแค่ชำระล้างสิ่งสกปรกเท่านั้น” เยี่ยนหงชวนตอบเฉาหมิงเฉิงสะอึก แสงรอบตัวเขาเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เขารู้ว่าไม่มีความจำเป็นต้องอยู่แล้ว มิเช่นนั้นเขาอาจถูกชำระล้างอีกคนก็เป็นได้!แต่สุดท้าย เฉาหมิงเฉิงจำต้องพูดว่า “เยี่ยนหงชวน! การตัดสินใจของเจ้า เกรงว่ามันจะนำความพินาศมาสู่สำนักชางอู๋! เจ้าคอยดูเถอะ!” ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อำนาจของราชสำนักจะอ่อนแอไปมิได้”และแล้ว…“ไสหัวไป!” เม่ยเอ๋อร์ผู
