ขุมขน แผงขนสีดำเข้มอันหยาบหนาปรากฏขึ้นแท้จริงแล้ว เขาเจ็บปวดทรมานจนมิอาจปริปากได้ ทว่าใบหน้าของเขายังคงมีรอยยิ้ม
“ท่านโง่หรือโง่กันแน่!” เยี่ยนอวี๋อยากจะตีคนนัก แต่หยาดน ้าที่คลออยู่ในดวงตาคู่งามคือความรู้สึกที่แท้จริงของนาง…สำหรับเยี่ยนอวี๋แล้ว แม้ว่านางจะเกิดใหม่ในร่างของเยี่ยนจื่ออวี๋แต่จนถึงบัดนี้ นางก็ไม่เคยคิดว่าตนเป็นคนของตระกูลเยี่ยนเลยถึงอย่างไรนางก็เป็นเทพเซียนจากสวรรค์ชั้นเก้า นางผ่านอะไรมามากมายนัก อารมณ์ความรู้สึกของนางไม่เหมือนกับสตรีทั่วไปที่มีหลากหลายความรู้สึก ยิ่งไม่เหมือนกับเยี่ยนจื่ออวี๋ ที่เห็นเยี่ยนจื่อเสาเยี่ยนชิง และคนอื่นๆ มีความสัมพันธ์เป็นสายเลือดเดียวกันสำหรับเยี่ยนอวี๋แล้ว ญาติสายเลือดที่แท้จริงของนางมีเพียงเยี่ยนเสี่ยวเป่า ผู้ที่นางตั้งครรภ์กว่าสิบเดือนและให้กำเนิดด้วยตนเองเท่านั้น แต่ในสายตาของเยี่ยนจื่อเสาและเยี่ยนชิง นางยังคงเป็นเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ที่พวกเขารักมากที่สุด เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ที่พวกเขาสามารถปกป้องได้ด้วยชีวิตความรู้สึก ‘โง่เขลา’ เช่นนี้ ทำให้เยี่ยนอวี๋ไม่ทันตั้งตัว แต่นางก็ทำใจให้สงบลงได้อย่างรวดเร็ว และหยิบยาที่เรืองแสงสีฟ้าออกมาจากถุงวิเศษให้เยี่ยนจื่อเสากินแค่ก… เยี่ยนจื่อเสาที่กระอักเลือดไม่หยุด ดวงตาเลื่อนลอยจนไม่สามารถกลืนเม็ดยาได้แล้ว
เม่ยเอ๋อร์บีบขากรรไกรของเยี่ยนจื่อเสาให้ง้างออก ช่วยเยี่ยนอวี๋ป้อนยาให้กับเยี่ยนจื่อเสาอย่างคล่องแคล่ว
