า ราวกับเกลียวคลื่นในมหาสมุทร คลื่นพลังทอดยาวมายังเยี่ยนจื่อเสาผู้กำลังโงนเงนอยู่ขณะนี้ทันทีที่นัยน์ตาคู่งามของเยี่ยนอวี๋กะพริบ ฉับพลันนั้นเองฝ่ามือข้างหนึ่งก็ได้ปล่อยม่านแสงปกคลุมเยี่ยนจื่อเสา และมีคนเคลื่อนกายมาหยุดอยู่ตรงหน้าเยี่ยนจื่อเสา
“มาได้จังหวะพอดี!” ถงโฉวเซิ่นแสยะยิ้มเมื่อเหลือบไปเห็นเยี่ยนอวี๋ อสูรร้ายที่มีหัวเป็นกระบือตัวเป็นราชสีห์ที่เขาอัญเชิญมา ได้พุ่งเข้าไปบดขยี้เยี่ยนอวี๋และเยี่ยนจื่อเสาสองพี่น้องทันทีเยี่ยนอวี๋เงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างเย็นชา ไม่ขยับเขยื้อนกายแม้นลมหายใจอันเหี้ยมโหดของอสูรร้ายได้บีบเข้ามาใกล้แล้วก็ตามแต่นางก็มิถอยแม้เพียงสักก้าวเดียวความนิ่งสงบเช่นนี้ของนาง เมื่อเยี่ยนจื่อเสาที่เอี้ยวหันไปมอง ในสายตาของเขาคงเหลือแต่ความโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง ทำให้เขาคับแค้นเดือดดาลใจ “น้องเล็ก!”โฮกกกอสูรร้ายกระโจนเข้ามาหมายเหยียบย ่า!ในสายตาของเยี่ยนจื่อเสา ปรากฏเห็นภาพของเยี่ยนอวี๋ถูกเหยียบย ่าจนเลือดเนื้อแตกกระจายจนไม่เหลือสภาพเดิม ทำให้เขาคำรามออกมาอย่างสิ้นหวังในทันที “ไม่!”สมองของเยี่ยนจื่อเสาพลันว่างเปล่าในบัดดล! เขาจมอยู่ใน‘ภาพลวงตา’ ที่เขาสร้างขึ้นเองอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเขาจึงไม่เห็น…ในช่วงเวลาที่แก่นวิญญาณอสูรที่ถงโฉวเซิ่นอัญเชิญมากำลังจะเหยียบย ่าเยี่ยนอวี๋นั้น จู่ๆ ก็มีแสงสีดำแดงระเบิดออกมา! กลายเป็นโล่อันแข็งแกร่งบังตัวเยี่ยนอวี๋ไว้
เยี่ยนจื่อเสาไม่เห็นมัน…
