หลังออกจากเรือนพักม้า เยี่ยนซูซูก็ตรงไปที่เรือนจ่างสื่อเพื่อไปพบกู้หยวนเหิง และบอกแผนการของนางให้กู้หยวนเหิงฟัง “…เมื่อถึงเวลานั้น ใต้เท้าจ่างสื่อ เยี่ยนจื่ออวี๋จะสูญเสียท่านเจ้าสำนักและพี่ชายทั้งสอง ไม่มีคนคอยปกป้อง นางทำได้เพียงต้องพึ่งพาท่านเท่านั้น!”กู้หยวนเหิงกลับตำหนิอย่างโกรธจนหน้าเขียว “เจ้าบังอาจ!กำเริบเสิบสาน! ข้าจะทำร้ายน้องจื่ออวี๋ได้อย่างไร”“บ่าวสมควรตาย! เยี่ยนซูซูรีบก้มหน้าโขกศีรษะ แต่ภายในใจกลับมั่นใจว่ากู้หยวนเหิงจะต้องเห็นด้วย! เพราะเวลานี้ในชาติก่อนเยี่ยนชิงผู้เป็นเจ้าสำนัก เยี่ยนจื่อเสาและเยี่ยนจื่อเยี่ยผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์อัจฉริยะทั้งสอง จะมีคำสั่งถูกตัดศีรษะจากราชสำนักเยี่ยนซูซูเชื่อเหลือเกิน! ไม่ว่ากู้หยวนเหิงจะชอบเยี่ยนจื่ออวี๋มากเพียงใด แต่ก็ไม่สามารถอดทนต่อเยี่ยนชิงได้ตลอด รวมถึงผู้ที่เป็นอุปสรรคอย่างเยี่ยนจื่อเสาและเยี่ยนจื่อเยี่ย โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่กู้หยวนเหิงถูกเยี่ยนชิงใช้ไม้กวาดไล่ตีออกจากสำนักต่อหน้าผู้คนดังนั้น แม้ว่าเยี่ยนซูซูจะกล่าวขออภัย แต่นางก็ยังคงพูดต่อไปว่า“บ่าวทราบดีว่าใต้เท้าจ่างสื่อรักคุณหนูใหญ่อย่างลึกซึ้ง แต่คุณหนูใหญ่ถูกตามใจจนเสียนิสัยแล้ว อีกประการหนึ่ง! นางมีส่วนพัวพันกับเรื่องเช่นนี้ เดิมทีก็มิอาจถอนตัวได้อยู่แล้ว แม้ว่านางจะมีพรสวรรค์ด้านการปรุงยา แต่โอสถแปรผันเปรียบเสมือนอาวุธลับที่สำนักหมอ
หลวงในราชสำนักกำลังศึกษาค้นคว
