ของตัวเอง “หรือว่าไม่สามารถอัญเชิญจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางออกมาได้?”“…ไม่ใช่อย่างนั้น” ในที่สุดเยี่ยนจื่อเสาก็รู้สึกตัว “มิใช่ว่าทำไม่ได้แต่นั่นเป็นแก่นวิญญาณอสูรในตำนานแห่งราชวงศ์ต้าซย่า มีเพียงซย่าโฮ่วจี้จิ่วเท่านั้นที่สามารถอัญเชิญแก่นวิญญาณอสูรระดับนี้ได้”“อ้อ” เยี่ยนอวี๋ถอนหายใจโล่งอก นางจำได้ว่าระบบผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ที่เม่ยเอ๋อร์จัดหาให้ รวมถึงระดับการฝึกฝน ไม่แตกต่างจากที่นางได้กำหนดไว้แต่แรก แก่นสารยังคงเหมือนเดิม เพียงแต่ซับซ้อนและน่าเบื่อมากกว่านัก“ดังนั้นเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ สิ่งที่เจ้าเพิ่งพูดไป…” เยี่ยนจื่อเสาอยากจะพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ก็ไม่อยากเอ่ยว่าน้องสาวไม่ดี จึงพูดเพียงว่า “พี่รองค่อนข้างตกใจ”“เอ่อ อืม…” อินหลิวเฟิงยิ้มเขินๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งความสง่างาม “ใช่แล้ว ข้าน้อยก็ตกใจเช่นกัน ออกจะบ้าระห ่าเกินไปนัก” และออกจะโง่เขลาไปเสียหน่อยด้วย
อย่างไรก็ตาม เยี่ยนอวี๋กลับกล่าวว่า “ข้าเองก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าสิ่งอัญเชิญแก่นวิญญาณของท่านจะเป็นจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง ข้าเพียงแค่พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อให้ท่านมีคุณสมบัติเหมาะสม จะอัญเชิญได้สำเร็จหรือไม่ ต้องดูสติปัญญาในการอัญเชิญแก่นวิญญาณของพี่รองท่านแล้ว ซึ่งรวมถึงตัวจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางเองด้วย ว่าจะยินยอมตอบรับเชิญจากท่านหรือไม่”“…อ๋า?” เยี่ยนจื่อเสาตกตะลึงอีกครั้ง“ดังนั้นในอีกสี่สิบวันข้างหน้า พี่รองจะต้องอ่านตำราที
