ี่เขาจะมาพบคือผู้อาวุโสรอง“กู้จ่างสื่อต้องการให้สำนักเราปล่อยเยี่ยนฉี่ซานอย่างนั้นรึ” ผู้อาวุโสรองไม่เข้าใจ เดิมทีเขานึกว่ากู้หยวนเหิงจะมาเป็นแขกคุยธุระกับเขา นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมาเพราะศิษย์นอกสำนักที่ไม่มีคนรู้จัก“ใช่ขอรับ” กู้หยวนเหิงพยักหน้า เมื่อเขาถูกขอร้องจากเยี่ยนซูซูแม้ว่าจะไม่อยากทำ แต่อีกฝ่ายเน้นย ้าว่าเมื่อใดที่ได้รับอิสรภาพ จะทำให้เขาได้พบกับเยี่ยนจื่ออวี๋โดยลำพังแน่นอนกู้หยวนเหิงหมดหนทาง ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับเยี่ยนซูซูต่อให้เขาไม่คิดว่าเยี่ยนซูซูผู้ที่ไม่แม้แต่จะช่วยให้ตัวเองเป็นอิสระได้จะสามารถช่วยอะไรเขาได้ แต่ถ้าเกิดช่วยเขาได้ขึ้นมาล่ะ?อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสรองกล่าวด้วยสีหน้าพิกล “ข้าสามารถขอร้องให้ท่านเจ้าสำนักปล่อยคนเพื่อไว้หน้ากันได้ แต่ว่าเราจะส่งคนผู้นี้ไปยังเรือนจ่างสื่อของเจ้าทันที เพราะนางถูกขับไล่ออกจากสำนักแล้ว”“…ข้าจะส่งคนมารับ” กู้หยวนเหิงจำใจตอบ
“เช่นนั้นก็ได้” ผู้อาวุโสรองอดไม่ได้ที่จะดูถูกกู้หยวนเหิงในใจ ว่ากันว่าคนที่ไม่เจ้าสำราญนับว่าเสียทีที่เกิดเป็นหนุ่ม แต่เจ้าเด็กนี่ออกจะเจ้าสำราญไปหน่อยนะ!มิน่า เยี่ยนชิงถึงได้โกรธมากเช่นนั้น เห็นหน้าเมื่อใดก็ทุบตีเมื่อนั้น อะไรกันล่ะนี่…ก่อนหน้านี้เพิ่งจะมาสู่ขอนังหนูเยี่ยน ต่อมาไม่นานก็มารับตัวสตรีที่ไม่รู้ที่มาที่ไปกู้หยวนเหิงผู้ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสรองคิดไปถึงไหน เขาเพียงแค่รู้สึกโล่งใจ จากนั้นจึงผุดกาย
