ในวันเดียวกันปรมาจารย์วิญญาณของสำนักชางอู๋เกิด ‘ความกระสับกระส่าย’ ถึงสามครั้ง ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นนับตั้งแต่ก่อตั้งสำนักชางอู๋มา นั่นจึงเพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของทุกฝ่ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในราตรีนี้ ยิ่งทำให้ยอดฝีมือหวาดหวั่นไม่รู้จบ! เพราะพวกเขาล้วนสัมผัสได้ถึง ‘ความกระสับกระส่าย’ อันรุนแรงของปรมาจารย์วิญญาณ!ทว่าเยี่ยนชิงผู้ซึ่งควรให้ความสนใจกับข้อนี้มากที่สุด ในเวลานี้เขากลับไม่มีเวลามาจับตาดูสิ่งเหล่านั้น เขาได้พลิกข้ามหน้าต่างเข้าไปในห้องนอนของบุตรสาว แล้วรวบกายบุตรสาวที่ตื่นตระหนกเข้ามากอดกราชับในอ้อมแขน “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่กลัวนะ ไม่กลัว…”เยี่ยนอวี๋ที่เพิ่งผวาตื่นขึ้นจากความฝัน กลับผลักเยี่ยนชิงออกไปโดยสัญชาตญาณ พลังปราณอันแข็งแกร่งเคลื่อนไหวราวกับกระแสน ้า ผลักให้เยี่ยนชิงผงะถอยออกไปสองสามจั้งเยี่ยนชิงตะลึงงัน…“งุมๆ งัมๆ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกทำให้ตื่นกลับพูดพึมพำหลายคำท่าทางงัวเงียเหมือนเพิ่งตื่นขึ้นจากการนอนหลับสนิทเยี่ยนอวี๋สูดอากาศเย็นๆ เข้าปอด นางตื่นจากความฝันกลับมาสู่ความจริงแล้ว แยกแยะได้อย่างชัดเจนแล้วว่าสิ่งที่ ‘เห็น’ ทั้งหมดล้วนเป็นความฝัน ที่ ‘เยี่ยนจื่ออวี๋’ เป็นผู้มอบให้กับนาง
“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์?” คราวนี้เยี่ยนชิงไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าใกล้อีก หากแต่ทดลองเรียกขึ้นก่อน แม้ว่าเขาจะรู้สึกเศร้าใจนักที่ถูกผลักออก แต่ความเจ็บปวดกลับครอบงำอารมณ์ของเขามากกว่า เขา
