เอาเสียเลย! นางจึงตำหนิกลับไปอย่างทนไม่ได้ว่า “เยี่ยนจื่ออวี๋! พอแล้ว! เจ้ารู้หรือไม่หากเจ้าเล่นไร้สาระต่อหน้าใต้เท้าเฉา จะส่งผลเช่นไรต่อสำนักเรา”“ข้า…” เฉาหมิงเฉิงอยากบอกว่าเขาไม่เป็นไรแต่เฉาหมิงเฉิงผู้ตรวจตราสำนักราชพิธี กลับต้องเห็นด้วยกับเยี่ยนชิงถัง พูดว่า “เยี่ยนซิ่วหนี่ว์พูดถูก ข้ามิทราบมาก่อนว่า ในวิหารใหญ่ของสำนักชางอู๋ มีที่ยืนสำหรับหญิงไร้พลังตั้งแต่เมื่อใดกัน”ความหมายก็คือ สำนักชางอู๋ไร้มารยาท ไม่เคารพราชสำนัก จึงปล่อยให้เศษสวะออกมาพูด มีโทษใหญ่หลวงนัก!สีหน้าเยี่ยนชิงพลันเปลี่ยนเล็กน้อย แต่เขายังคงพูดอย่างไม่รีบไม่ร้อนว่า “ใต้เท้าเฉาไม่ทราบมาก่อน ถึงแม้สาวน้อยจะไร้พลังแต่กำเนิด แต่ก็เพิ่งพบว่ามีพรสวรรค์ด้านปรุงยา ดังนั้นนางจึงมีสิทธิ์พูดเรื่องการพิสูจน์ยาแปรสภาพของลูกชายข้า ทั้งนี้ บุตรสาวข้าอายุยังน้อยนัก ยังไม่เคยเผชิญกับเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ หากมีที่ใดผิดพลาดไป ได้โปรดใต้เท้าเฉาและใต้เท้าท่านอื่นอภัยด้วย”“พรสวรรค์ด้านการปรุงยาอย่างนั้นหรือ” เฉาหมิงเฉิงตาเป็นกระกาย
ผู้อาวุโสเก้าถลึงตาใส่เยี่ยนชิง เจ้าหมอนี่รักลูกสาวคนนี้มากมิใช่หรือ เหตุใดจึงยอมให้ขันทีคัดเลือกหญิงงามรู้ความจริงเล่า ไม่กลัวว่าลูกสาวจะถูกพาตัวไปหรืออย่างไรกันหารู้ไม่ว่าเยี่ยนชิงรู้ดีแก่ใจนัก พรสวรรค์ของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่สามารถปิดบังไว้ได้อยู่แล้ว แทนที่จะได้รับโทษฐานลบหลู่เบื้องบนในวันข้างหน้า สู้เปิดเผ