าวุโสที่ถูกขังมาทีเจ้าคะ”“…?” เยี่ยนชิงคิดตามไม่ทันแล้วเยี่ยนชิงถังกลับระแวดระวังขึ้นมาทันที “เจ้าจะทำอะไร”เยี่ยนอวี๋ไม่สนใจนาง เมื่อเห็นเยี่ยนชิงเงียบไป เยี่ยนอวี๋จึงกะพริบตาก่อนจะเรียก “ท่านพ่อเจ้าคะ?”“อ้อ! อื้มๆ พ่อจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ” เยี่ยนชิงรีบตั้งสติและบัญชาลงไป
ผ่านไปเพียงครู่เดียว เยี่ยนอู้ที่หน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่น ก็ถูกนำตัวเข้ามาในห้องโถงด้วยโซ่ตรวน ดูน่าอนาถนัก แต่เยี่ยนอู้ยังมีสติดีมาก เขาเหลือบมองเยี่ยนชิงและเยี่ยนจื่อเสาที่อยู่เยื้องๆ กัน ก่อนจะยิ้มเล็กน้อย แสดงท่าทีราวกับกุมชัยชนะไว้ในมืออย่างไรอย่างนั้นแต่แล้ว ท่าทีมั่นใจเต็มร้อย พร้อมพลิกสถานการณ์ของเขา ก็ถูกเข็มของเยี่ยนอวี๋แทงลงไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำเอาวิญญาณของเขาแทบหลุดออกจากร่าง…เยี่ยนอู้ส่งเสียงกรีดร้อง อ้ากกก อย่างเจ็บปวด แทบจะระเบิดแล้ว!เขาตะคอกใส่เยี่ยนอวี๋ที่ลอบลงมือว่า “นังตัวดี! บังอาจนัก! เจ้า…”เยี่ยนอู้ก่นด่าไปถึงครึ่งทาง พลันรู้สึกคันบริเวณกระดูกสันหลัง นี่มัน…ไม่ทันที่เขาจะตั้งสติได้ เสียง แซด เบาๆ ก็ดันทะลุออกมาจากเสื้อผ้า และโผล่ออกมาจากหลังของเขานี่มัน…“แผงคอสัตว์?”ผู้อาวุโสรองเบิกตากว้าง เห็นบนหลังของเยี่ยนอู้กำลังมีขนแข็งเหมือนหมูป่างอกออกมาอย่างรวดเร็ว นี่มัน… “บนตัวเสี่ยวอู้มีแผงคอสัตว์งอกออกมาอย่างนั้นหรือ” นี่…ไม่น่าจะเป็นไปได้หรอก เขาคงไม่ได้แก่จนตายลายหรอก!?
