จงให้ใต้เท้าเฉาเข้าใจเถิด อย่าตกหล่นไปเสีย”เยี่ยนชิงไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบตามความเป็นจริงให้ฟัง ก่อนที่ท้ายสุดจะพูดว่า “มนุษย์วานรหวาไหวที่ลือกันนั้น เป็นเพียงการกระพือข่าวลือที่มีอยู่แล้ว ให้แพร่สะพัดแผ่กว้างออกไป องค์จักรพรรดิผู้มีกลยุทธ์ปราดเปรื่อง บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองภายใต้การปกครองของฝ่าบาท ไฉนจึงปรากฏสัตว์ร้ายเช่นมนุษย์วานรหวาไหวได้เล่า”วาจาของเยี่ยนชิงเช่นนี้ช่างมีวาทศิลป์ยิ่งนัก บ่งบอกว่าจักรพรรดิหยวนคังปกครองบ้านเมืองได้เป็นอย่างดี เป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดเรื่องร้าย หากมีผู้ใดคัดค้าน เช่นนั้นย่อมหมายถึงไม่พอใจจักรพรรดิหยวนคังเป็นแน่ผู้อาวุโสเก้าฟังออกว่าเยี่ยนชิงพูดแฝงความนัยอื่น แต่เขาก็ไม่สนใจ “เยี่ยนชิง เล่นตุกติกเช่นนี้ก็ไร้ประโยชน์ เจ้าบอกว่าจื่อเสาถูกวางยาแปรสภาพจึงกลายเป็นเช่นนี้ แต่เจ้าจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าเกิดจากฤทธิ์ยาแปรสภาพจริงๆ”
ผู้อาวุโสเก้าและคนในเหตุการณ์ทุกคนรู้ดีว่าความวิเศษของยาแปรสภาพอยู่ที่คนถูกวางยาจะไม่สามารถพิสูจน์ได้เลยว่าตนเองนั่นถูกวางยาแปรสภาพทว่าเยี่ยนอวี๋ผู้ซึ่งเมพขิงๆ ก็ทะลายความเป็นไปไม่ได้อีกครั้ง “ข้าพิสูจน์ได้”
[1] ซิ่วหนี่ว์ นางใน
