ืม?” เยี่ยนชิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นอย่างประหลาดใจว่า “ใช่! เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เจ้าปรุงยาเป็นได้อย่างไร พ่อลืมถามเสียเลย”
“หากข้าบอกว่า จู่ๆ ก็เป็นเอง ข้าก็มิรู้เพราะเหตุใด ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่” เยี่ยนอวี๋ถามกลับ“หืม?” เยี่ยนชิงชะงักอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ “อ้อ! เชื่อสิ!”เยี่ยนอวี๋มองบิดาคนนี้อย่างอดสงสัยไม่ได้ เห็นนัยน์ตาอันแน่วแน่ของเขาเข้าก็ทำให้นางตั้งคำถามว่าบิดาเชื่อง่ายดายเช่นนี้จริงๆ หรือหารู้ไม่ว่าในสายตาของเยี่ยนชิง ลูกสาวสุดที่รักเป็นที่หนึ่งสำหรับเขาเสมอ การที่จู่ๆ ก็ปรุงยาเป็นนั้นไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โตอันใด ทว่า…“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เจ้าไม่ได้ฝึกฝนบำเพ็ญด้านใดเลย การปรุงยาคงลำบากสำหรับเจ้ามากใช่หรือไม่ เช่นนั้นเราไม่ฝึกแล้วดีหรือไม่” เยี่ยนชิงยังคงจำได้ก่อนหน้านี้ที่เขาจับชีพจรของลูกสาว เขาคิดว่าความอ่อนแอของลูกสาวเกิดจากการถูกข่มเหงรังแกเสียอีก“หืม?” เยี่ยนอวี๋ชะงักถามขึ้นว่า “ข้าปรุงยาเป็นไม่ดีต่อท่านหรือเจ้าคะ” เป็นเจ้าสำนักที่มีลูกสาวเพียบพร้อมพรสวรรค์ย่อมมีศักดิ์ศรีมากกว่ามิใช่หรือ“ดีอันใดกัน!” เยี่ยนชิงกลับเข้าใจผิด “พ่อจะสั่งให้ทุกคนบอกว่าเมื่อก่อนเจ้าศึกษาวิชาปรุงยามาตลอด เพียงแต่ว่าตอนนั้นยังไม่เห็นแจ้งเพิ่งจะสำเร็จเมื่อเร็วๆ นี้ กลายเป็นว่าเก่งทะลุฟ้า แต่การฝึกฝนปรุงยาเหนื่อยเช่นนี้ เราจะบอกพวกเขาว่าปรุงยาหนึ่งครั้งจำเป็นต้องพักสิบปี! อืมไม่ ยี่สิบปีดีกว่
