านขอรับ”ยอดฝีมือของหอเจ้าสำนักค่อนข้างกังวล “เกรงว่าเป็นคนรับช่วงต่อของผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสเก้า มิน่าพวกเขาถึงไม่สะทกสะท้านนัก”ยอดฝีมือของหอเจ้าสำนักคนนี้รู้ดีว่าสัตว์ประหลาดอย่างมนุษย์วานรหวาไหวที่อยู่ในบันทึกโบราณนี้มีชื่อเสียงไม่พึงประสงค์นักเมื่อใดที่มันปรากฏตัวย่อมหมายถึงว่าใต้หล้าจะตกอยู่ในความโกลาหล เป็นสัตว์ประหลาดดุร้ายที่จักรพรรดิใดๆ ต่างก็เกลียดชังไม่ว่าคุณชายรองจะเป็นอย่างไร ครั้นเมื่อจักรพรรดิองค์ปัจจุบันทราบข่าวลือนี้ สิ่งที่รอคอยท่านเจ้าสำนักทั้งครอบครัวก็คือความหายนะ!แต่แล้วยอดฝีมือที่แสดงความกังวลคนนี้กลับไม่ทันสังเกตเห็นแววประกายฉายวาบในดวงตาของเยี่ยนอวี๋ เมื่อนางได้ยินคำว่า‘มนุษย์วานรหวาไหว’ นางก็ลุกขึ้นแล้วถามว่า “อยู่ที่ใด”
(ps. ก่อนหน้านี้บอกไว้ว่าคืนนั้นเจ้าของร่างเดิมหายไป แต่เยี่ยนอวี๋อยู่ เพราะฉะนั้นคนที่อยู่กับพระเอกก็คือเยี่ยนอวี๋)
