องที่เดิมทีแผ่วเบา จู่ๆ ก็ดังกระหึ่มขึ้นจากรอบทิศทาง
พื้นดินรอบตัวเกิดการสั่นไหว รูขนาดเท่าฝ่ามือนับร้อยผุดขึ้นมาพรวดพราด
‘หนูวิญญาณทมิฬ’ ตัวแล้วตัวเล่าพุ่งทะยานออกมาจากรูดั่งลูกธนู นัยน์ตาสีแดงฉานวาวโรจน์ในความมืด เขี้ยวแหลมคมแยกออกเตรียมขย้ำเหยื่อผู้บุกรุก
“ฆ่า!”
จางอวิ๋นเปล่งเสียงสั้นๆ เพียงคำเดียว
ตึง!
ฝ่าเท้ากระทืบลงพื้นอย่างแรง คลื่นพลังปราณแผ่ซ่านออกจากจุดที่เหยียบ ระเบิดหนูวิญญาณทมิฬที่กล้าเข้ามาในรัศมีให้กลายเป็นหมอกเลือดในพริบตา
สวีหมิงและอู๋เสี่ยวพั่งเองก็ชักอาวุธออกมาฟาดฟันอย่างไม่ลดละ
หนูวิญญาณทมิฬเหล่านี้เป็นเพียงสัตว์วิญญาณระดับกลั่นลมปราณขั้นที่หนึ่งหรือสอง แม้จำนวนจะมากจนน่ารำคาญ แต่พลังต่อสู้ช่างต่ำต้อย การสังหารพวกมันจึงไม่ต่างอะไรกับการผ่าแตงหั่นผัก
เพียงชั่วกาน้ำเดือด รอบกายก็เต็มไปด้วยซากศพของหนูวิญญาณทมิฬกองพะเนิน
จางอวิ๋นกวาดตามองรูเล็กๆ บนพื้น หากเดาไม่ผิด ใต้ดินนี้น่าจะเป็นอาณาจักรขนาดใหญ่ของพวกมัน
หนูวิญญาณทมิฬเป็นสัตว์วิญญาณระดับต่ำที่พบเห็นได้ทั่วไป มักอาศัยรวมกันเป็นฝูงมหึมา รังหนึ่งมีประชากรไม่ต่ำกว่าร้อยตัว
ระลอกนี้โผล่มาแค่สามสี่สิบตัว ข้างล่างคงยังมีอีก
