รงหน้า ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของกระบี่ที่แทงทะลุมือเขาอยู่
ต่างจากตอนที่ชิวเลวี่ยลอบยิงธนู… กระบี่ของไอ้ชุดดำคนนี้ มันกะเอาชีวิตอู๋เสี่ยวพั่งให้ตายคาที่ในดาบเดียว!
“ความเร็วขนาดนี้เชียว?”
ชายชุดดำเห็นจางอวิ๋นใช้มือเปล่ารับกระบี่แทนลูกศิษย์ได้ทันท่วงที แววตาภายใต้หน้ากากก็ฉายความประหลาดใจเล็กน้อย
“แกเป็นใคร?”
จางอวิ๋นถามเสียงเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็งพันปี
“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้… เพราะคนตายไม่จำเป็นต้องถาม!”
ชายชุดดำยิ้มมุมปาก ทันใดนั้นประกายสังหารก็วาบขึ้นในดวงตา
จางอวิ๋นสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตายอีกสายหนึ่ง รีบตะโกนลั่น “หมิงเอ๋อ หลบเร็ว!!”
“อ๊าก!!”
แต่เสียงของเขาช้าไปเพียงก้าวเดียว
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของสวีหมิงดังขึ้น!
ร่างของชายชุดดำร่างผอมเกร็งอีกคนปรากฏตัวขึ้นที่เบื้องหน้าสวีหมิงราวกับภูตผี พร้อมกับฝังกระบี่เข้าที่ร่างของเด็กหนุ่ม
โชคยังดีที่สวีหมิงมีสัญชาตญาณนักฆ่าติดตัว เขาเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณในเสี้ยววินาที ทำให้คมกระบี่พลาดจุดตายที่หัวใจ ไปปักเข้าที่ไหล่ซ้ายจนทะลุหลัง!
จางอวิ๋นเห็นลูกศิษย์รอดตายก็ถอนหายใจโล่งอกเปราะหนึ่ง แต่ใบหน้าของเขากลับเย็นชาถึงขีดสุด บรรยากาศรอบตัวลดต่ำลงจนน่าสะ
