เนื่องจากข่าวร้ายของลูกชาย นายหญิงจึงรู้สึกสะเทือนใจ ความรู้สึกมันอัดอั้นอยู่ในอกจนพูดอะไรไม่ออก ใบหน้าที่ซีดเผือดแดงก่ำขึ้นมาภายในชั่วพริบตาเดียวราวกับถูกคนบีบคอ
“อาซ้อ ท่านเป็นอย่างไร” ผู้บัญชาการลอบบถอนหายใจออกมาเงียบๆ สภาพของหญิงที่อยู่ตรงหน้ากำลังค่อยๆ สิ้นลมหายใจลง เขาทำได้เพียงแค่เสียใจอยู่ในใจ
นางเบิกตาโพลง ใบหน้าที่แข็งทื่อสั่นระริก นางใช้แรงเฮือกสุดท้ายชี้ไปทางเสวียนฉือ
ทุกคนต่างมองไปที่เสวียนฉือด้วยสายตาประหลาดใจ
สถานการณ์แบบนี้ เสวียนฉือยังคงรักษาบุคลิกที่น่านับถือของการเป็นพระอาจารย์ไว้พร้อมกับเดินไปข้างหน้า พนมมือมองไปที่นาง จากนั้นก็เอ่ยบทสวด “อมิตาพุทธ โยมมีเรื่องอยากจะพูดกับอาตมาหรือ โยมวางใจเถิด ขอแค่คนที่ทำร้ายลูกของโยมเป็นคนในวัด ในฐานะที่อาตมาเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสจะต้องลงโทษสถานหนักให้อย่างแน่นอน!”
นายหญิงริมฝีปากสั่นเทิ้มราวกับมีอะไรอยากจะพูด ทว่าทันใดนั้นร่างกายกลับแข็งทื่อไปทั้งตัวมือที่ยื่นออกมาตกลงไปอย่างไร้เรี่ยวแรง“อาซ้อ!”
นายหญิงเบิกตาโพลงนอนแผ่หลาอยู่บนแคร่สิ้นลมหายใจลงแล้ว
ผู้บัญชาการและคนอื่นๆ นิ่งเงียบไม่พูดไม่จาพลางมองไปยังนายหญิงที่ขาดใจตายลง พระท่านต่างท่องบทสวดออกมา “อมิตาพุทธ”
“ท่านปั้า ท่านปั้า ฟืนขึ้นมาเถิด…” สาวรับใช้โผเข้ามาด้านข้างหน้าแล้วร้องไห้โฮออกมา
นางยังไม่ได้บอกข้อมูลเกี่ยวกับฆาตกรออกมาจากปากเอง ดูเหมือนว่ามันจะทำให้คดียากขึ้
