จากเตียง
เจียงซื่อชี้ไปยังด้านนอกประตู อาหมานพยักหน้ารับแล้วโยนชายผู้สลบไสลราวกับหมูนอนตายออกไปที่ห้องโถง
เจียงซื่อเดินตามออกมา นางดีดปลายนิ้วเบาๆ ผงขนาดเล็กซึ่งไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็ลอยเข้าไปในจมูกของชายผู้นี้
เมื่อได้สูดดมผงสยบวิญญาณนี้เข้าไป ชายผู้นี้คงจะนอนหลับเป็นตายได้ถึงย่ำรุ่ง
ในขณะเดียวกัน สตรีที่นอนอยู่บนเตียงก็ลุกขึ้นมาทันใด นางตะโกนด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า“ลูกแม่ ลูกสาวแม่!”
