อไง…”
“เจ้าก็พูดถูก หญิงสาวจากครอบครัวธรรมดาได้แต่งงานกับคุณชายแห่งอันกั๋วกงที่ยอมฝืนคำสั่งของพ่อแม่ ต่อให้คุณชายมีฝีขึ้นเต็มหน้า ข้าว่าก็ยอมตายตามกันไปอยู่ดี”
น้ำเสียงนั้นทั้งตื่นเต้นทั้งเย้ยหยัน เรื่องที่ผู้คนกล่าวกันจนน้ำลายแตกฟองคือเรื่องราวก่อนหน้านี้ที่ทั้งคู่ยอมจบชีวิตเพื่อความรัก
เรื่องซุบซิบนี้ใหญ่โตถึงขนาดที่พวกบัณฑิตยังพากันแตกตื่น
สองสาวพี่น้องที่นั่งอยู่ในรถม้ายังรู้สึกได้ถึงเปลวไฟที่โหมกระหน่ำจากคำซุบซิบของชาวบ้านในเมืองหลวงสีหน้าของเจียงเชี่ยวพลันเปลี่ยน รีบหันไปมองเจียงซื่ออย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเห็นว่าเจียงซื่อไม่ได้แสดงความรู้สึกใดออกมาเจียงเชี่ยวก็โล่งอกแล้วจึงหันกลับไป
คุณหนูสามยื่นศีรษะของตัวเองออกไปนอกหน้าต่างพลางชะเง้อคอมอง
“พี่สาม มีอะไรให้ดูงั้นเหรอ” เจียงซื่อถามอย่างสงสัยใคร่รู้
“อย่ามากวนข้า ข้าจะดูสิว่าชายที่มีตาหามีแววไม่มันหน้าตาเป็นยังไง”
