ับความพ่ายแพ้ “ท่านอาจารย์ ข้าสู้ผู้อาวุโสเก้าไม่ได้จริงๆ ขอรับ! แรงกดดันที่เขาปล่อยออกมาไม่ต่างจากสัตว์ประหลาดระดับจินตานคนอื่นๆ เลย ศิษย์สงสัยว่าระดับพลังของเขาอาจจะไม่ได้ตกลงไปเลยแม้แต่น้อย!”
“ไม่ได้ตกลงไป?”
เจ้าสำนักหลิงเซียนหรี่ตาลง น้ำเสียงเย็นยะเยือกขึ้น “ในการประชุมเมื่อหลายวันก่อน ข้าเป็นคนตรวจสอบรากฐานของจางอวิ๋นด้วยตัวเอง จินตานของเขาแตกละเอียดไม่ผิดแน่ หรือเจ้ากำลังจะบอกว่าข้าตาถั่ว ดูพลาดไปเอง?”
“ศิษย์มิกล้า!!”
มู่เซิ่งรีบโขกศีรษะกับพื้นดัง ปัง! ปฏิเสธพัลวัน
“หึ! แพ้ก็คือแพ้ จงกลับไปตั้งใจฝึกฝน อย่ามัวแต่หาข้ออ้างให้ความอ่อนหัดของตัวเอง!”
เจ้าสำนักหลิงเซียนตวาดเสียงดังลั่นจนตำหนักสะเทือน “อีกอย่าง การขี่กระบี่เหินเวหาข้ามหัวผู้อาวุโส ส่งเสียงดังโวยวายเยี่ยงอันธพาล แถมยังลงมือกับผู้อาวุโสก่อนอย่างเปิดเผย… ทั้งหมดนี้ล้วนผิดกฎสำนักร้ายแรง! มู่เซิ่ง ในสายตาเจ้ายังมีกฎสำนักอยู่ไหม? ยังมีข้าคนนี้เป็นอาจารย์อยู่ไหม!?”
มู่เซิ่งตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวสุดขีด “ศิษย์สำนึกผิดแล้ว! ศิษย์ผิดไปแล้วขอรับ!”
“เห็นแก่ที่เจ้าทำผิดครั้งแรก และยอมรับสารภาพแต่โดยดี ข้าจะยังไม่ลงทัณฑ์หนัก… โดนหักเบี้ยหวัดสามเดื
