ฮ่องเต้พยายามอย่างดีที่สุดที่จะจดจำอดีตด้วยสีหน้ามุ่งมั่นยิ่งเขามีสมาธิมากเท่าไหร่ อาการปวดหัวยิ่งแย่ลง และในที่สุดเขาก็วางแขนลงบนพราชายาหยุน จับหัว และส่งเสียงครวญครางเบา ๆพระสนมหยวนชูกลัวสิ่งนี้มากที่สุดเมื่อฮ่องเต้พบจุดที่ว่างเปล่าเขาจะปวดหัว นั่นคือผลที่ตามมาของกิจวัตรของนางในเงามืด และในปัจจุบันก็เป็นความผิดพลาดอย่างหนึ่งที่นางไม่เคยคิดว่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด เมื่อได้เห็นฮ่องเต้จมลงในความทรงจำของเขาในอดีต พระสนมหยวนชูก็รีบมององค์ชายแปด องค์ชายแปดเข้าใจและถือถ้วยไวน์พูดกับฮ่องเต้อย่างรวดเร็ว “เสด็จพ่อโปรดลิ้มรสไวน์นี้อีกครั้ง ข้าแอบฝังในพระราชวังเมื่อข้าอายุ 10 ขวบ รอที่จะเปิดมันหลายปี และเชิญเสด็จพ่อเพื่อลิ้มรสมันด้วยกัน”ซวนเทียนโมประสบความสำเร็จในการใช้งานอดิเรกเรื่องการดื่มของฮ่องเต้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขาเมื่อเขาได้ยินเกี่ยวกับสุราและมันเป็นสิ่งที่ซวนเทียนโมฝังเมื่อเขาอายุ 10 ขวบ คนที่พยายามอย่างดีที่สุดที่จะจดจำอดีตที่ผ่านมาก็เงยหน้าขึ้นมา และเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป “ถูกฝังมานานกว่า 10 ปี ? ”ซวนเทียนโมพยักหน้า“ขอรับ ยังมีไวน์อีกมากมายที่ซ่อนอยู่ในพระราชวังมีอายุไม่กี่ร้อยปี แต่ขวดนี้ถูกบ่มอย่างระมัดระวัง โดยรสชาตินั้นบริสุทธิ์และหอมหวน เสด็จพ่อควรจะลิ้มรสพะยะค่ะ”
ฮ่องเต้ไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจนี้ได้และผลักไสหัวข้อ“เราฉลองปีใหม่ในอดีตอย่างไร” เริ่มต้นดื่มกับ
