เฟิงหยูเองได้ยินข่าวชิ้นหนึ่งซึ่งนางไม่รู้ว่าถือได้ว่าข่าวดีหรือข่าวร้ายเฟิงเซียงหรูกลับไปที่เมืองหลวงพร้อมกับองค์ชายสี่ แต่ไม่ได้พาอันชิมาด้วยในตอนแรกนางไม่ต้องการให้เฟิงเซียงหรูกลับมามันมีเรื่องมากมายเกิดขึ้นในเมืองหลวงในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา และทุกอย่างเกินความคาดหมาย ทำให้นางต้องจัดการสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับมณฑลจี่อัน ฉิงหยูส่งผู้คนไปแจกจ่ายผลประโยชน์ที่นั่น มันเป็นเพียงแค่ว่าเมื่อการกระจายผลประโยชน์เหล่านี้ เฟิงเซียงหรูเดินทางกลับมายังเมืองหลวงแล้วเนื่องจากอันชิและเฟิงเซียงหรูได้อพยพไปยังมณฑลจาอันนอกจากร้านปักแล้ว พวกนางไม่มีที่อื่นที่อยู่ในเมืองหลวง เมื่อสองคนนี้ผ่านไปนานร้านปักภายใต้การบริหารของฉิงหยู และรูปแบบการเย็บปักจากร้านปักที่มณฑลจี่อันถูกส่งไปยังเมืองหลวง ธุรกิจของร้านเย็บปักนั้นดีขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ด้วยการเพิ่มขึ้นของธุรกิจ จำนวนสินค้าในการจัดเก็บจะเพิ่มขึ้น จำนวนช่างเย็บที่จ้างมีมากกว่าเดิมห้องในสวนหลังบ้านที่อันชิและเฟิงเซียงหรูอาศัยอยู่ในอดีตนั้นเต็มไปด้วยสินค้าและพนักงานใหม่ ดังนั้นเฟิงเซียงหรูจึงไม่มีสถานที่ที่เหมาะสมที่จะไปหลังจากกลับไปยังเมืองหลวงเฟิงหยูเองส่งคนไปพานางไปที่ตำหนักหยูเมื่อเด็กสาวคนนั้นลงจากรถม้า นางพูดด้วยความอับอายว่า “ข้าอยากจะบอกพี่รองว่าข้า
ไปอยู่ที่ตำหนักจุนหรือไปที่คฤหาสน์ของตระกูลเหยา คงทำให้พวกเขาเดือดร้อนสองสามวันแล้วกลับไปหลังป
