ุบันอาศัยอยู่ในตำหนักจิงซี สำหรับคนที่ถูกเลี้ยงในเฉียนโจว ฤดูหนาวของราชวงศ์ต้าชุนนั้นน่าหัวเราะอย่างแท้จริง เขาไม่ได้รู้สึกถึงความหนาวเลยแม้แต่น้อย
แต่นี่ขยายไปถึงร่างกายของเขาเท่านั้นอย่างไรก็ตามหัวใจของเขาเย็นชากว่าและหนาวกว่าเมื่อทั้งกลุ่มเข้ามาใกล้และเมื่อกลุ่มของนางสนมเหม่ยแสดงความเคารพต่อฮองเฮา จาวเหลียนก็มองดูกลุ่มด้วยความรังเกียจเขายกขาขึ้นแล้วเตะหนึ่งในนั้นตกลงไปในน ้าโดยไม่พูดอะไรสักคำคนผู้นั้นก็ตกลงไปในสระพร้อมกับเสียง “ตู้ม” มันคือท่านผู้หญิงฉีที่โยนปิ่นของนางลงไปในน ้าโดยเจตนาสนมเหม่ยตกใจมากนางจ้องมองไปที่จาวเหลียน นางต้องการที่จะกล่าวโทษเขา แต่เมื่อนางเห็นใบหน้าของจาวเหลียน นางไม่รู้ว่าจะพูดอะไร คนผู้นี้งดงามเกินไป นี่เป็นสิ่งที่ดี คนผู้นี้งดงามมากจนนางอายเกินกว่าจะพูดอะไร สถานการณ์แบบนี้คืออะไร ?ในขณะที่สนมเหม่ยรู้สึกอายเกินกว่าจะพูดอะไรแต่จาวเหลียนไม่กังวลอะไรเลย เขาชี้ไปที่สามคนที่เหลือและพูดกับฮองเฮา “ผู้หญิงที่น่ารังเกียจเช่นนี้ควรถูกไล่ออกจากพระราชวังไปอยู่ที่วัด ทำไมต้องให้พวกนางอยู่ในพระราชวังต่อไป ? ถ้าข้าจำไม่ผิด ฮ่องเต้ไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนพวกนางมานานกว่า 20 ปี พวกนางน่าเกลียดเกินไป”
