มีภารกิจเพิ่มเติมในการแสดงความยินดีกับพระสนมหยวนชู แต่วันนี้พระสนมหยวนชูพักผ่อนในตอนเช้า ตอนเที่ยงนางถูกเรียกตัวโดยฮ่องเต้ พวกนางไม่มีโอกาสที่จะประจบประแจงนาง ดังนั้นพวกนางทั้งหมดไปที่อุทธยานหลวงเพื่อชื่นชมฤดูหนาวจะต้องมีการกล่าวว่าสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ที่เข้ามาในอุทธยานหลวงเป็นเรื่องปกติมากแต่มันก็เกิดขึ้นเพื่อที่ฮ่องเต้ไม่ได้เรียกเฟิงจื่อหรู เด็กคนนั้นยังคงอยู่ในพระราชวังของตัวเอง เขาจึงพูดกับนางกำนัลที่ดูแลเขา, หยูหร่ง “เราจะออกไปเดินเล่นกันสักหน่อยเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้จะไม่ออกไปเที่ยวในวันที่อากาศหนาว ออกไปข้างนอกกันเถิด ข้างในนี้มันน่าเบื่อมากจริง ๆ ”หยูหร่งถอนหายใจในท้ายที่สุดเขายังเด็ก การอยู่ในห้องตลอดเวลาจะทำให้เขาเบื่อ นางพยักหน้าแต่ก็ยังกังวลอยู่เล็กน้อยนางจึงเตือนเขาว่า “เราไปได้ แต่เราไปได้ไม่นาน อย่างมากเราไปได้
แค่ครึ่งชั่วยาม ไม่เป็นไร หากฮ่องเต้ส่งคนมาเรียกนายน้อยก็คงไม่เป็นการดีถ้าไม่มีใครมาอยู่ที่นี่ นอกจากนี้เรือนแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยสายตาคอยเฝ้าดู ทันทีที่เราออกจากทางเดินนี้ คำพูดจะแพร่กระจายอย่างรวดเร็วและเป็นไปได้ว่าบางคนจะถูกใช้ ผู้คนในพระราชวังต่างก็ฉลาดและเราต้องตื่นตัวอยู่เสมอเจ้าค่ะ”เฟิงจื่อหรูพยักหน้า“ข้ารู้ เราจะรีบรีบกลับ ข้าไม่รู้ว่าข้าจะถูกขังไว้ในพระราชวังนานเท่าไหร่ และข้าอยากสูดอากาศบริสุทธิ์”หยูหร่งไม่สามารถห้ามปรา
