นี่ มันจะไม่ดีสำหรับข้าที่จะไป กลับกันเถิด”หยูโหร่งเห็นว่าเขาเข้าใจและรู้สึกสบายใจมากนางจึงพยักหน้าและเริ่มนำเฟิงจื่อหรูกลับไป อย่างไรก็ตามมีสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ที่สายตาดีมองเห็นพวกเขา และนางก็ส่งเสียงกรีดร้อง “โอ้ !นั่นใคร ? เด็กชายจะปรากฏตัวในอุทยานหลวงได้อย่างไร”เสียงตะโกนดังกล่าวทำให้น้องสาวของนางทั้งหมดตกใจเมื่อพวกนางหันหน้าไปทางเฟิงจื่อหรูคนเหล่านี้เป็นฝ่ายของพระสนมหยวนชู และพวกนางต่างก็ชัดเจนเกี่ยวกับสถานการณ์ที่อยู่เบื้องหลังการที่เฟิงจื่อหรูเข้ามาในพระราชวัง เห็นเด็กหนุ่มคนนี้แม้ว่าพวกนางมักจะไม่จำ ดูเหมือนพวกนางสามารถเดาตัวตนของเขาได้ เมื่อตัวตนนี้ได้รับการยอมรับ ความคิดชั่วร้ายทุกชนิดก็เริ่มไหลเวียนผ่าน
จิตใจของผู้หญิงเหล่านี้ หนึ่งในนั้นไม่ได้คิดและรีบตะโกนไปในทิศทางที่เฟิงจื่อหรูกำลังจะไป “หยุด ! ”หยูหร่งรู้สึกว่าหัวของนางบวมนางอยู่ในพระราชวังมานานและนางเข้าใจว่ามันหมายถึงอะไรเมื่อสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ใช้น ้าเสียงนี้ นางอดไม่ได้ที่จะจับมือของเฟิงจื่อหรูและเตือนเขาอย่างเงียบ ๆ ว่า “เจ้าต้องระวังในการจัดการเรื่องนี้ พวกนางทุกคนอยู่ฝ่ายพระสนมหยวนชู”เฟิงจื่อหรูพยักหน้าและหันกลับมาแสดงความเคารพอย่างสุภาพจากนั้นเขาก็ปล่อยมือของหยูหร่งและก้าวไปข้างหน้าหยุดสามถึงสี่ก้าวจากสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ จากนั้นเขาก็กวาดเสื้อคลุมของเขาและคุกเข่าลงบนพื้นก่อนพูดว่า “ข้าคือพ
