ร็วของเขาก็ค่อยๆ ชะลอตัวลงอย่างเงียบ ๆ ตามมาเพื่อออกจากพระราชวัง อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงพูดขึ้น และพูดกับซวนเทียนฮั่ว “ส่งคนไปภาคใต้หรือยังขอรับ ? ”ซวนเทียนฮั่วพยักหน้า“ส่งไปแล้ว แต่ระยะทางนั้นไกลมาก ไม่สามารถรับคำตอบภายในสองสามวัน เราต้องค้นหาในเมืองหลวงคนเลี้ยงกู่ต้องซ่อนตัวในเมืองหลวงหรือในพระราชวัง”“อาเองกำลังค้นหาด้านในของพระราชวังข้าจะมอบเมืองหลวงให้กับเสด็จพี่ดูแล ข้าต้องไปที่ค่ายทหารสักสองสามวัน ข้ากลัวว่าข้าจะไม่สามารถรับมือกับสิ่งต่าง ๆ ได้”ในด้านนี้พี่น้องพูดคุยถึงวิธีการแก้ไขสถานการณ์ของฮ่องเต้ในอีกด้านหนึ่งองค์ชายแปดมุ่งหน้าไปในทิศทางของตำหนักชุนชานเมื่อพูดถึงเรื่องของเมื่อวานนี้ เขาจำเป็นต้องอธิบายให้พระสนมหยวน
ชูอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเข้ามาในพระราชวังเมื่อเช้านี้ เขาได้ยินเกี่ยวกับพระสนมหยวนชูค้นตำหนักทั้งคืน นางพยายามหาคน แต่ตอนนี้คนผู้นั้นอยู่ที่ตำหนักของเขาในตำหนักชุนชานพระสนมหยวนชูยังคงยินดีรับฟังคำเยินยอที่มาจากบ่าวรับใช้ทั้งสอง นางไล่บ่าวรับใช้ทั้งสองหลังจากองค์ชายแปดเดินเข้ามา เหลือแต่หยูซู่เพียงคนเดียวที่จะดูแลนางทันทีหลังจากนั่งลงซวนเทียนโมเล่าสถานการณ์ของเมื่อวานนี้ให้กับพระสนมหยวนชูฟัง และเรื่องราวนี้ทำให้พระสนมหยวนชูรู้สึกสั่นมากนางเหมือนกับซวนเทียนโมไม่สามารถคิดได้ว่าคนแบบไหนที่เข้ามาในตำหนักเซียงหรือวิธีการที่ใช้ พวกเขาสามารถทิ้งคนไว้บนเตียงของซวนเทียนโ
