นับตั้งแต่หวู่หยิงเป็นหัวหน้าขันทีเขาได้เข้ามาในห้องของจางหยวนราวกับว่ามันเป็นของเขาเอง เขาดำเนินการอย่างเป็นธรรมชาติในการรับทรัพย์สมบัติและสิ่งของทั้งหมดที่อยู่ในห้องของจางหยวน ด้วยเหตุนี้หวู่หยิงจึงมีความสุขในยามค ่าคืนที่แสนหวานเขารู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถหาได้ในช่วงชีวิตของเขา !จะเห็นได้ว่าฮ่องเต้รักจางหยวนมากแค่ไหนแต่เขาก็เป็นคนที่อาศัยอยู่ในพระราชวังเขาไม่สามารถออกจากพระราชวังได้อย่างที่เขาพอใจ และไม่อนุญาตให้คนอื่นนำสิ่งของออกจากพระราชวัง มีกฎระเบียบสำหรับสิ่งต่าง ๆ เขาสามารถใช้สิ่งของและความมั่งคั่งในพระราชวัง และมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเคลื่อนย้ายสิ่งเหล่านี้ออกไป แต่อย่างน้อยที่สุดเขาก็จำเป็นต้องรักษาตำแหน่งของเขาให้มั่นคง เขาต้องให้ทุกคนรับทราบตำแหน่งของเขาก่อน เพื่อให้ง่ายต่อการลงมือ นั่นคือเหตุผลที่ทุกสิ่งของจางหยวนถูกทิ้งไว้เหมือนเดิม ไม่มีแม้แต่ชิ้นเดียวที่หายไปเฟิงหยูเองไม่ยั้งมือแม้แต่น้อยและไม่กลัวที่จะถูกสงสัยนางกวาดของในห้องจนเรียบ หากไม่ใช่เพราะนางปวดเมื่อยไปทั้งตัว นางก็คิดจะถอดโต๊ะและเก้าอี้ออกไป แม้จะมีสิ่งต่าง ๆ เช่นนี้ ฉากปัจจุบันจะทำให้แน่ใจว่าหวู่หยิงจะหวาดกลัวแทบตายเมื่อเขากลับมา เรื่องนี้จะต้องมีการสอบสวนอย่างแน่นอน แต่มันจะเป็นการสอบสวนที่ไร้ผล
นางพอใจมากกับผลลัพธ์และออกไปนางติดตามจางหยวนไปที่ฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิด นางเห็นจางหยวนถูกส่ง
