คุกคำมติดต่อกันส่งผลกระทบต่อคุณภำพชีวิตของคู่รัก เฟิงหยูเองใช้เวลำยำมค ่ำคืนเข้ำไปในพระรำชวัง และเขำใช้เวลำทั้งวันยุ่งกับงำน เขำวำงแผนที่จะไปเยี่ยมค่ำยทหำรนอกเมืองหลวงด้วย ถ้ำสิ่งนี้ด ำเนินต่อไปเช่นนี้ ผู้หญิงคนนี้จะไม่พอใจเขำ ใช่หรือไม่ ?เฟิงหยูเองดูเหมือนจะเข้ำใจในสิ่งที่เขำคิดและนำงก็อดไม่ได้ที่จะหน้ำแดง นำงจ้องมองเขำและพูดว่ำ “มันเป็นเวลำแบบไหน เจ้ำยังคิดอยู่หรือ ? เรำแต่งงำนกันในช่วงเวลำที่ล ำบำก ถ้ำข้ำจะต ำหนิเจ้ำข้ำคงท ำไปนำนแล้ว ใครจะเป็นเหมือนเจ้ำ คิดเกี่ยวกับสิ่งนั้นตลอดทั้งวัน”“แต่ข้ำคิด! ” ซวนเทียนหมิงรู้สึกผิด เมื่อเขำคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นมำทั้งวัน นี่ไม่ใช่แค่ช่วงเวลำแห่งควำมรัก ! ทั้งคู่จบกำรโต้เถียงกันในหัวข้อนี้จนกระทั่งพระอำทิตย์ขึ้น และซวนเทียนหมิงต้องออกจำกรำชส ำนัก จำกนั้นเขำเริ่มรู้สึกเสียใจ หำกพวกเขำมีเวลำที่จะโต้เถียงกับเรื่องแบบนี้ ท ำไมไม่ไปต่อสู้ ! เขำเป็นคนงี่เง่ำเฟิงหยูเองไม่ได้พิจำรณำว่ำเขำเป็นคนงี่เง่ำหรือไม่นำงออกไปข้ำงนอกทั้งคืน และสำมีของนำงเพิ่งจำกไป นำงไม่ได้พูดอะไรอีกเลย
นำงไปที่เตียงแล้วก็นอนต่อ วังซวนแลละหวงซวนคุ้นเคยกับเฟิงหยูเองในกำรนอนหลับระหว่ำงวันหลังจำกท ำงำนตลอดทั้งคืน และไม่ไปรบกวนนำง แม้แต่บ่ำวรับใช้ที่ท ำควำมสะอำดสนำมด้ำนนอกก็เงียบมำก ทั้งหมดนี้เพื่อให้เฟิงหยูเองนอนหลับสบำยปีใหม่จะมำถึงในอีกไม่กี่วันแม้ว่ำบรรยำกำศในพระรำชวังของฮ่องเ
