ค่อยคิดหาวิธีเพิ่มเติมเจ้าค่ะ ตอนนี้นางกำนัลอาวุโสโจวกล่าวว่าองค์ชายได้ส่งข่าวไปให้ใครบางคน หลังจากเลิกราชสำนัก พวกเขาก็ตรงไปที่ตำหนักจุนเพื่อไปพบพราชายาหยุน และพระองค์ก็กลัวว่าจะกลับมาช้า ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปที่ตำหนักจุนและให้พระองค์ช่วยคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ควรทำเจ้าค่ะ”วังซวนปลอบใจเฟิงหยูเองในห้องขณะที่หวงซวนกำลังคุยกับบานซูในเรือน นางพูดว่า “เจ้าแอบเข้าไปในพระราชวังตอนกลางคืนและพานายน้อยออกมา ! ดูสิ คุณหนูกังวลมาก นายน้อยเพิ่งกลับมาที่เมืองหลวง และนายน้อยถูกพาตัวไปที่พระราชวังก่อนจะกลับคฤหาสน์ ถ้าสิ่งนี้เคยเกิดขึ้นในอดีตมันจะไม่เป็นไร แต่พระราชวังปัจจุบันเป็นเหมือนรังหมาป่า คุณหนูคิดถึงเรื่องนี้มาก ? ”ในขณะนี้บานซูแขวนตัวลงจากต้นไม้เมื่อมองไปที่หวงซวน เขาส่ายหัวแล้วพูดว่า “ถ้าจะต้องเข้าไป มันจะต้องมีความเชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก ข้าไม่มีความสามารถนั้น”“ไร้สาระ”หวงซวนไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าพลังภายในของเจ้าดีแค่ไหน เจ้ามีโอกาสไม่มากที่จะออกกำลังกายในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาและต้องเก็บงำมันตลอดเวลาใช่หรือไม่ ?ตอนนี้โอกาสที่ดีเช่นนี้เกิดขึ้นแล้ว เจ้าไม่อยากไปหรือ ? ”
บานซูส่ายหน้าอีกครั้ง“ข้าสามารถเข้าออกจากพระราชวังของฮ่องเต้ได้ด้วยตัวเอง แต่ข้าไม่สามารถพานายน้อยออกมากับข้าได้หรืออาจจะกล่าวได้ว่า…” เขาคิดเพียงเล็กน้อยแล้วพูดต่อว่า “ข้าทำได้ในอดีต แต่ข้าทำไม่ได้อีกต่อไ
