่านพี่ได้ เมื่อเราออกไปข้างนอกในอนาคต จื่อหรูจะเดินไปข้างหน้าและปกป้องท่านพี่ไว้ข้างหลังข้า ไม่ว่าเราจะเจอกับอันตรายอะไร จะไม่มีอะไรต้องกังวล” เมื่อเขากล่าวอย่างภูมิใจ เขาก็ปล่อยเฟิงหยูเองแล้วพูดว่า “ท่านพี่ ข้าเรียนศิลปะการต่อสู้ขณะที่อยู่ในเสี่ยวโจว ! สถาบันสอนทั้งศิลปะการต่อสู้และวรรณกรรม อาจารย์บอกว่าสภาพร่างกายของข้าดีมากและเหมาะกับการเรียนศิลปะการต่อสู้ นั่นเป็นเหตุผลที่อาจารย์นำอาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้พิเศษมาสอนพิเศษสองสามครั้งต่อวัน ข้าจะต้องไปหา
พี่เขยในภายหลังเพื่อฝึกเล็กน้อย เป็นไปได้ว่าพี่เขยจะไม่สามารถเอาชนะข้าได้”ในท้ายที่สุดเขายังเป็นเด็กหลังจากเรียนศิลปะการต่อสู้มาสองสามวัน เขารู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งมาก คำพูดเหล่านี้ทำให้เฟิงหยูเองและหวงซวนเริ่มหัวเราะ เหมียวซื่อ และวังซวนก็อยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะของพวกเขา คนขับรถม้าขึ้นรถไปด้านข้างและพยายามอย่างที่สุดเพื่อไม่ให้ขวางทางสำหรับคนที่เดินไปมาเฟิงหยูเองเห็นเหมียวซื่อและรีบไปหานางนางรู้สึกขอบคุณและยกย่องเหมียวซื่อ “อาเองคารวะท่านป้าสาม ขอบคุณมากท่านป้าสามที่ช่วยดูแลน้องชายของอาเอง ขอบคุณมากเจ้าค่ะ”เหมียวซื่อหยุดนางอย่างรวดเร็วและพูดซ ้าๆ ว่า “อาเอง เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ ตอนนี้เจ้าเป็นพราชายาหยูแล้ว มันไม่ดีที่จะคารวะข้าที่กลางถนน นอกจากนี้จื่อหรูยังเป็นหลานชายของข้า การดูแลเขาเป็นสิ่งที่ควรทำ” ขณะที่นางพูด นางดึงเฟิงจื่อหรูม
