งไม่ได้ลงมือเคลื่อนไหว มันควรจะเป็นว่าเขายังไม่มีผู้ใต้บังคับบัญชามากนักภายใต้คำสั่งของเขา มันเป็นเช่นที่เขารู้ว่าแม้ว่าเขาจะขึ้นครองบัลลังก์ ตำแหน่งนั้นจะไม่มั่นคง ไม่ช้าก็เร็วเขาจะถูกคนอื่นชิงบัลลังก์ ! นั่นเป็นเหตุผลที่เขาเลือกที่จะใช้เส้นทางที่มั่นคงมากกว่า นั่นคือเหตุผลที่สมเหตุสมผลกว่าให้ฮ่องเต้ส่งมอบตำแหน่งความรู้สึกเร่งด่วนแบบนั้นพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้งและนางก็รู้ทันทีว่านางไม่สามารถทำให้ล่าช้าได้อีกต่อไป ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ฮ่องเต้จะถูกควบคุมโดยกู่ให้เขียนพระราชโองการส่งมอบบัลลังก์ หากเกิดขึ้นมันจะสายเกินไป พวกเขาไม่สามารถไปบอกคนในโลกได้ว่าฮ่องเต้ถูกครอบงำ ว่าคำสั่งนี้ถูกเขียนด้วยความรู้สึกที่ขัดแย้งกับสิ่งที่มองเห็นได้ใครจะเชื่อเรื่องนี้ ? แล้วถ้าพวกเขาเชื่อกันล่ะ สำหรับผู้คนในโลก ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายแปดหรือเป็นองค์ชายเก้า มันก็เป็นเหมือนกันสำหรับพวกเขา พวกเขาทั้งคู่เป็นบุตรชายของฮ่องเต้ ไม่ว่าพวกเขาจะต่อสู้อย่างไรทั้งคู่ก็ใชเแซ่ซวน ไม่แตกต่างกันมากแต่สำหรับพวกเขาสิ่งแตกต่างเล็กน้อย ถ้าองค์ชายแปดขึ้นครองบัลลังก์เช่นนี้ พวกเขาจะได้รับการพิจารณาอย่างไร พวกเขาจะเจออะไรกัน พวกเขาจะต้องออกจาก “บ้าน” จริง ๆ หรือไม่ ?ในขณะที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้นางมุ่งหน้าไปที่ตำหนักจางหนิงของพระสนมหลี่ ในคืนนี้อากาศหนาวเหน็บในเดือนสุดท้ายของปี และมันเย็นมากในตอนกลางคืนจนยากที่จะอดทน มันหนาวมาก
