างกำนัลคนสนิทของพระสนมหลี่, จูเอ่อนางกำลังประจำการอยู่นอกประตู นางจะมองเข้าไปข้างในด้วยความวิตกกังวลและหมดหนทางเป็นครั้งคราวเฟิงหยูเองซ่อนร่างของนางและเข้าไปในห้องนอนโดยใช้มิติของนางเมื่อนางกลับมา นางจะตกใจกลัวมากถ้านางไม่ได้เตรียมใจก่อนล่วงหน้าพระสนมหลี่ทำอะไรทำไมห้องนี้… เหมือนห้องโถงไว้ทุกข์ ?ถูกต้องในปัจจุบันห้องนอนของพระสนมหลี่ได้รับการตกแต่งเช่นห้องโถงไว้ทุกข์ มีป้ายงานศพ โต๊ะธูปเทียน และแม้แต่หีบศพนอกจากนี้ยังมีเตาอั้งโล่วางอยู่บนพื้น และพระสนมหลี่ก็คุกเข่าถัดจากเตาอั้งโล่ เผากระดาษเงินกระดาษทองจำนวนหนึ่ง ในเวลาเดียวกันนางพึมพำ “สิ่งที่ควรมาก็มาและสิ่งที่ควรออกไปก็ไป ข้าส่งเจ้าไปแล้วดังนั้นอย่ากลับมา ถนนที่มืดนั้นหนาวเย็น ดังนั้นให้สวมเสื้อผ้าที่อบอุ่นผ่านโลก และอย่าสนใจทุกสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่ควรมาก็มาและสิ่งที่ควรออกไปก็ไป ความสว่างจะกระจัดกระจายและไม่กลับมาอีก”สำหรับเฟิงหยูเองการเผชิญหน้ากับฉากแบบนี้ทำให้นางสั่นเทาคำพูดของพระสนมหลี่ฟังดูราวกับว่าพวกเขาร้องเพลงและน ้าเสียงแปลกมาก มันเหมือนกับว่านางกำลังร้องเพลงอยู่ในละคร นางเงยหน้าขึ้นและตรวจดูชื่ออย่างระมัดระวัง ที่นั่นนางเห็นชื่อขององค์ชายเก้า,ซวนเทียนหมิงถูกเขียนขึ้น ที่ด้านข้างของพระสนมหลี่มีตุ๊กตาตัวเล็กทำจากผ้าขาวที่มีกระดาษแผ่นหนึ่งติดอยู่ กระดาษยังมีชื่อของซวนเทียนหมิงนางตกใจทันทีนางไม่เคยคิดเลยว่าการตรวจสอบที่ตำ
