งเพื่อกินข้าว ทำไมเจ้าไม่ลองเข้าใกล้พวกเขา ปิงเอ๋อ เจ้าไม่ได้เป็นเด็กอีกแล้ว”หลู่ปิงยืนขึ้นและขมวดคิ้วยิ่งนางมองเก้อซื่อมากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจมากขึ้นเท่านั้น นับตั้งแต่นางยังเด็ก ตั้งแต่วินาทีแรกที่นางจำได้นางรู้ว่านางเกิดมางดงาม และนางดูตระกูลหลู่ปฏิบัติต่อบุตรสาวทุกคนในรูปแบบตัวเบี้ย จากหลู่เหยาไปยังหลู่หยาน แต่ละแผนต้องเสียบุตรสาวไป แม้แต่บุตรชายคนเดียวของพวกเขาก็ถูกฆ่าตาย แต่ถึงอย่างนี้ตระกูลหลู่ก็ยังปฏิเสธที่จะยอมแพ้ ? นางถามเก้อซื่อ “เป็นไปได้หรือไม่ว่าท่านแม่จะยอมปล่อยให้บุตรของตระกูลหลู่เสียชีวิตไปจนหมด ? ท่านแม่ไม่เพียงแค่ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง และต้องพยายามยืนหยัดเพื่อความดีและความมั่งคั่งหรือไม่ ? ท่านพ่อเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้ายแล้ว ท่านพ่อต้องการเป็นอะไรอีก ? ”.ไอลีนโนเวล.“เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน? ” ความโกรธของเก้อซื่อเริ่มพุ่งออกมาและนางต้องการตำหนิหลู่ปิง แต่คำพูดของหลู่ปิงแตะที่เส้นประสาทตระกูลหลู่พยายามวางแผนให้บุตรสาวของพวกเขารวมถึงบุตรสาวของนางด้วย ! เก้อซื่อคิดกับตัวเองเป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาเข้าใจผิดตั้งแต่ต้น ? หากตระกูลหลู่ไม่ได้ทำเช่นนี้ หลู่หยานก็จะไม่ตาย…เก้อซื่อสับสนและหลู่ปิงไม่ต้องการพูดกับเก้อซื่อ นางหันหลังกลับและออกไป ก่อนเดินจากไป นางเอ่ยว่า “แม้ว่าข้าอยากจะไปกับพราชายาหยูเพื่อกินข้าว นางก็ไม่ต้องการ ในฐานะที่เป็นฮูหยินใหญ่ท่านแม่ยังปิดจมูกเมื่อเ
