ยที่สิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปตามที่เขาคาดหวัง เมื่อถึงช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ นางกำนัลก็รีบเข้ามารายงาน “ฝ่าบาท มีเรื่องเกิดขึ้นตำหนักชุนชานเพค่ะ ! พระสนมหยวนชู นาง… นางแขวนคอตัวเองเพคะ ! ””อะไรนะ? ” คำพูดเหล่านี้ลากฮ่องเต้กลับสู่ความเป็นจริงทันทีราวกับว่าคำว่า “พระสนมหยวนชู” มีเวทมนต์บางอย่าง และทำให้เขากลับมาเป็นตัวของตัวเองได้อย่างรวดเร็วฮ่องเต้ก็คลั่งพระสนมหยวนชูแขวนคอตัวเองหรือ ? ไม่ดี ! เขาไม่สามารถเสียพระสนมหยวนชูได้แน่นอน นั่นจะหมายถึงการคงอยู่ในความทุกข์นี้ตลอดไป ยิ่งกว่านั้นในเวลานี้ความคิดของเขาได้รับสัญญาณ และสัญญาณนั้นบอกเขาว่า : พระสนมหยวนชูเป็นคนที่เขารักมากที่สุด องค์ชายแปดเป็นบุตรชายสุดที่รักของเขา พระสนม
หยวนชูเป็นชีวิตของเขา และเขาไม่สามารถยอมให้ตัวเองเสียชีวิตอย่างแน่นอน“เตรียมเกี้ยว! มุ่งหน้าไปที่ตำหนักชุนชาน ! ” ทันใดนั้นฮ่องเต้ก็หายจากโรค และทิ้งทุกคนไปยังตำหนักชุนชานจางหยวนเห็นทั้งหมดนี้และถอนหายใจอย่างขมขื่นเขาคิดกับตัวเองว่าในที่สุดสิ่งต่าง ๆ ก็ล้มเหลวในที่สุด เขาไม่สามารถดึงฮ่องเต้กลับจากความผิดปกติ ดูเหมือนว่าคำว่าตำหนักศศิเหมันต์จะมีค่าน้อยกว่าพระสนมหยวนชู เขาไม่รู้ว่าฮ่องเต้จะดีขึ้นเพียงใดถ้าพระชายาหยุนยืนต่อหน้าเขา ? ในขณะที่ติดตามพวกเขาไปที่ตำหนักชุนชาน เขาคิดว่าจะหาโอกาสไปที่ตำหนักศศิเหมันต์และเชิญพระชายาหยุนมาปรากฎตัวตำหนักชุนชานเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้และมีบา
