า “ข้าไม่เคยถามอะไรเลย เพียงแค่สิ่งนี้ ช่วยข้าหรืออย่างน้อยก็อย่าหยุดข้า ให้ข้าไปทำความเข้าใจเกี่ยวกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหลู่ ได้หรือไม่ ? ”“ท่านพี่ตกหลุมรักนางจริงๆ หรือ ? ” เหรินซีเฟิงไม่สามารถเข้าใจได้ “ท่านพี่พบนางเพียงครั้งเดียวเท่านั้น”เหรินซีเต๋าโบกมือของเขา“มันไม่อาจถือได้ว่าเป็นความรักตอนนี้ไม่สามารถพิจารณาได้ มันเป็นเพียงความอยากรู้ มันเป็นเพียงความอยากรู้จริง ๆ” สิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง “ข้าไม่ใช่คนใจร้อน และแม้แต่ท่านพ่อก็บอกว่าข้าเป็นคนที่ระมัดระวัง แต่ข้าต้องยอมรับว่าข้าไม่เคยอยากรู้เกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้มาก่อน ถ้าเจ้าบอกว่ามันเป็นเพราะความงามที่ยอดเยี่ยมของนาง ข้าต้องยอมรับมัน แต่ข้ารู้สึกว่ายิ่งกว่านั้น คุณหนูใหญ่ต้องมีความลับบางอย่าง รวมถึงใบหน้าของนางและกลิ่นแปลก ๆ ที่มาจากร่างกายของนาง ข้าแค่คิดไม่ออกว่าทำไมบุตรสาวของคฤหาสน์ของเสนาบดีฝ่ายซ้ายถึงใช้นํ้าหอมแบบนั้น ? และใช้ประโยชน์จากมันมากแค่ไหน ? ”ยิ่งเขาพูดมากเท่าไรเขายิ่งรู้สึกว่าความอยากรู้อยากเห็นของเขาที่มีต่อหลู่ปิงนั้นมากเกินไป เหรินซีเฟิงเห็นว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะ
ลากพี่ชายของนางกลับมาและรู้สึกตกใจอย่างยิ่ง แต่จำได้ว่าเหตุผลที่นางมาวันนี้ นางขดมุมปากและยิ้มแล้วพูดว่า “นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของท่านพี่และข้าก็ไม่สะดวกที่จะพูดมากเกินไป ใกล้จะถึงปีใหม่แล้วและข้าก็พร้อมที่จะไปที่มณฑลจี่อันเพื่อเฉลิมฉลองปีใหม่
