“ใช่แล้ว ! นอกจากนี้แม้ว่าเราเต็มใจ พระองค์ก็ไม่เต็มใจยอมรับเรา นั่นเป็นเหตุผลที่ข้พูดถึงเรื่องนี้ ตระกูลหลู่ของเราจะยังคงยืนหยัดในจุดยืน เราจะให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ต่อองค์ชายเก้าและพราชายาหยู ไม่ว่าคนอื่นจะมองสิ่งต่าง ๆ อย่างไรและพวกเขาจะพูดอย่างไร เราก็จะไม่ได้รับผลกระทบจากคนอื่นอย่างแน่นอน”เก้อซื่อขมวดคิ้วและถามว่า”แต่องค์ชายเก้าจะต้อนรับเราหรือไม่ ? เป็นความจริงที่ว่าสามีเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย และนี่เป็นการสนับสนุนบัลลังก์ที่ยากจะได้รับจากองค์ชาย แต่สำหรับองค์ชายเก้าหากพระองค์ดูถูกใคร ไม่ว่าพวกเขาจะมีความสามารถ หรือพลังมากแค่ไหน พระองค์ก็ยังคงเพิกเฉยต่อพวกเขา”หลู่ซ่งโบกมือแล้วพูดว่า“มันไม่น่าหนักใจเหมือนเมื่อก่อนตลอดปีที่ผ่านมาท่านเสนาบดีฝ่ายขวาและข้าได้ร่วมกันทำงานเป็นอย่างดีในการทำลายองค์ชายแปด เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ องค์ชายเก้าและองค์หญิงจี่อันก็รู้ หลายครั้งนี่คือสิ่งที่จะดำเนินต่อไป โดยไม่
จำเป็นต้องบอกกล่าวอย่างเปิดเผย ตราบใดที่สิ่งต่าง ๆ เกิดขึ้น อย่างน้อยที่สุดเราก็จะหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรู” เมื่อเขาพูดอย่างนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่น “การกลายเป็นศัตรูขององค์ชายเก้าและองค์หญิงจี่อันนั้นน่ากลัวเกินไป”เมื่อมาถึงจุดนี้ตระกูลหลู่ก็มีประสบการณ์ หากไม่ใช่เพราะพวกเขาทำร้ายเฟิงหยูเอง ตระกูลหลู่ก็คงจะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ปัจจุบัน แม้ว่าสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาจะไม่เลวร้ายอย่างที่เ
