เพื่อเขา นางมีความสุขอย่างมากกับการช่วยฮ่องเต้ใน “การตกปลา” น่าเสียดายที่ความสมดุลทั้งหมดนี้พังทลายในวันเดียว และคืนเดียวฮองเฮาหลับตาของนางและจิตใจของนางก็เต็มไปด้วยภาพของพระสนมหยวนชูที่ได้รับการสนับสนุนในห้องโถงจาวเหอ สิ่งนี้ทำให้หัวใจของนางปั่นป่วนและทำให้นางปวดหัวเมื่อพูดถึงอาการปวดหัวนอกจากฮองเฮาแล้วยังมีอีกคน คนผู้นั้นคือพราชายาหยุนสาวงามนอนหลับจนถึงสิบโมงครึ่งในตอนเช้าหลังจากลุกขึ้นนั่งหัวของนางก็เจ็บปวดจนรู้สึกราวกับว่ามีบางคนกำลังทิ่มแทงอยู่ข้างใน นางจับหัวของนางอย่างขมขื่นและครวญครางเล็กน้อย พวกนางกำนัลยกผ้าม่านทันทีและกล่าวอย่างเงียบ ๆ “ท่านฮูหยินตื่นแล้วหรือเจ้าคะ ? ”
พราชายาหยุนตกตะลึงและถามโดยไม่รู้ตัว “เจ้าเรียกข้าว่าอะไร?” มองขึ้นไปที่นางกำนัลที่พูดเอ่อ… นางไม่ได้เป็นหนึ่งในนางกำนัลของตำหนักศศิเหมันต์ แต่นางก็ไม่คุ้นเคย ในอดีตอีกฝ่ายดูแลนาง หลังจากคิดไปเล็กน้อย…โอ้! นี่ไม่ใช่นางกำนัลของตำหนักจุนหรอกหรือ “อะไร ? ฮั่วเอ๋อเข้าไปในพระราชวังหรือ?”บ่าวรับใช้ตอบโดยเร็วว่า“ท่านฮูหยิน ไม่ใช่องค์ชายเจ็ดเข้ามาในพระราชวัง ท่านเป็นฝ่ายออกมาจากพระราชวัง พระองค์บอกว่าไม่ดีที่จะพูดถึงท่านต่อไปเช่นเดียวกับในพระราชวังของฮ่องเต้ ดังนั้นเราจึงได้ปฏิบัติตามกฎเก่า และเรียกท่านว่าท่านฮูหยินเจ้าค่ะ”…ไอลีนโนเวล“โอ้”พราชายาหยุนพยักหน้าด้วยความงุนงง หลังจากคิดไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะเป็นหมิงเอ
