างใน นางกล่าวว่า “หากเราไม่ต้องการอยู่ในพระราชวังของฮ่องเต้ก็กลับกันเถิด ! หรือ…” นางคิดสักครู่แล้วบอกว่า “ไปที่ตำหนักศศิเหมันต์ ไปเยี่ยมเสด็จแม่ สำหรับสถานการณ์ภายในห้องโถงจาวเหอ ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ทันทีที่เราออกจากพระราชวัง”สถานการณ์ต่อหน้าห้องโถงจาวเหอยังคงมีชีวิตชีวาอย่างต่อเนื่องในขณะที่ฮองเฮาได้นำสมาชิกคนอื่น ๆ ในตำหนักในของฮ่องเต้เข้ามาวิพากษ์วิจารณ์พระสนมหยวนชู น่าเสียดายที่การวิจารณ์ไม่มีประโยชน์ ผู้คนที่อยู่ข้างในจะไม่ออกมาและผู้คนที่อยู่ข้างนอกไม่สามารถเข้าไปได้ ด้วยการแบ่งแยกออกจากกันทั้งสองด้านไม่ว่าคำพูดเหล่านั้นจะส่งผลอย่างไร ผู้คนก็เริ่มหมดความสนใจเนื่องจากหมอหลวงได้กล่าวว่าไม่มีอะไรผิดปกติกับฮ่องเต้ จึงไม่มีเหตุผลที่พวกนางจะยืนอยู่ที่นี่ต่อไป สำหรับฮ่องเต้ที่มอบความช่วยเหลือแก่พระสนมหยวนชู นั่นคือความสามารถของพระสนมหยวนชู สำหรับพวกนางในการสร้างความวุ่นวายนั้นไม่เหมาะสมนอกจากนี้ยังมีบางคนที่คิดแตกต่างกันในช่วงระยะเวลากว่า 20ปีที่พราชายาหยุนครอบครองฮ่องเต้ไว้เพียงลำพัง พวกนางไม่สามารถแม้แต่จะได้พบฮ่องเต้ เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฮ่องเต้แก่ขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปีและจะต้องไม่สามารถไปเยือนพวกนางได้อีกต่อไป ใช่หรือไม่ เมื่อผู้คนมาถึงยุคนั้น พวกเขาก็หวังว่าคนที่อยู่ข้างพวกเขาจะ
มีชีวิตชีวาและอบอุ่นขึ้นอีกเล็กน้อย พวกเขาจะมองหาความอบอุ่นของครอบครัวและพวกเขาหวังว่าจะพิสูจน์ตัวเ
