เฟิงหยูเฮงส่ำยหัว“ข้ำไม่รู ้ตอนนี้ข้ำยังไม่รู ้ทุกอย่ำงจะต้องรอ จนกว่ำข้ำจะได้เห็นเสด็จพ่อและพูดกับเสด็จพ่อ ข้ำกลัวว่ำสิ่งต่ำง ๆ นั้นไม่ง่ำยเลย องค์ชำยแปดไม่ตำย เรำเผชิญหน้ำกับกำรทดสอบที่ ยิ่งใหญ่นี้ เมื่อพระองค์ฟื้นพลังขึ้นมำ ข้ำกลัวว่ำมันจะไม่ดีสำหรับเรำ”
“ข้ำเป็ นห่วงเรื่องอำกำรป่วยของเสด็จลุง”ซวนเทียนเก้อกำลัง ขยี้หัวอย่ำงขมขื่น และกล่ำวพึมพำซ้ำ ๆ ว่ำ “สวรรค์ เจ้ำต้องปล่อย ให้เสด็จลุงมีชีวิตอยู่อย่ำงมีสุขภำพดี ไม่มีอะไรจะต้องผิดพลำดอย่ำง แน่นอน ! ”
เฟิงหยูเฮงหลับตำลงเล็กน้อยเนื่องจำกลำงสังหรณ์ที่ไม่ดี เกิดขึ้นอย่ำงรวดเร็ว…
