ละดึงผ้ำขำวออกมำนำงดึงเข็มออกมำจ ำนวนหนึ่งก่อนที่จะเข้ำห้องโถงด้ำนใน และเริ่มท ำสิ่งที่นำงท ำได้ดีที่สุดด้วยกำรยัดตุ๊กตำหุ่นตัวเล็ก ๆ แม้ว่ำจูเอ่อไม่สำมำรถท ำอะไรได้อย่ำงเต็ม นำงก็ยังคงถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอกแม้ว่ำจะเป็นข้อห้ำมส ำหรับพระสนมหลี่ที่จะแทงตุ๊กตำหุ่นมันก็ดีกว่ำท ำอย่ำงอื่นเพื่อต่อต้ำนองค์ชำยเก้ำ ตรำบใดที่นำงก ำนัลของต ำหนักจำงหนิงไม่ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ข่ำวเรื่องนี้จะไม่แพร่กระจำยออกไป ตอนนี้นำงอยำกให้พระสนมหลี่เน้นควำมพยำยำมของนำงในกำรแทงตุ๊กตำและอยู่ในต ำหนักจำงหนิง นำงจะต้องไม่ท ำปฏิกิริยำใด ๆ กับนำงก ำนัลหลิวจูเอ่อมองที่พระสนมหลี่และตัดสินใจออกจำกห้องโถงด้วยตัวเองนำงแจ้งกับนำงก ำนัลคนอื่น ๆ ในต ำหนักว่ำ “ในอนำคตเมื่อนำงก ำนัลหลิวมำอีกครั้ง เพียงให้นำงอยู่ที่ข้ำงนอก ไม่ว่ำเจ้ำจะใช้ข้อแก้ตัวอะไร แม้ว่ำเจ้ำจะต้องไล่นำงก็ตำม เจ้ำต้องไม่ปล่อยให้นำงเข้ำมำเจ้ำเข้ำใจหรือไม่ ? ”นำงก ำนัลไม่รู้ว่ำท ำไมถึงมีค ำสั่งเช่นนี้แต่หลังจำกคิดไปเล็กน้อย นำงก็เป็นเพียงนำงก ำนัล แต่นำงก็เป็นพี่สำวของพระสนมด้วย ทั้งสองวิธีพวกนำงไม่เคยใกล้ชิดกันมำก่อน เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็ต้องเป็นว่ำพระสนมหลี่ไม่ต้องกำรพบนำง ! ดังนั้นพวกนำง
พยักหน้ำและปฏิบัติตำม แสดงว่ำพวกนำงจะไม่ยอมให้นำงก ำนัลหลิวหรือใครก็ตำมที่เกี่ยวข้องกับต ำหนักจิงซีเข้ำต ำหนักจำงหนิงมันเป็นไปไม่ได้ส ำหรับคนที่อยู่นอกพระรำช