วถามเขาว่า“คำพูดของเจ้าหมายความเช่นไร ? ”“เจ้าไม่เข้าใจหรือ? ” จาวเหลียนโค้งขึ้นมุมริมฝีปากของเขาแล้วยิ้ม “ข้าได้กลิ่นศพที่มาจากร่างกายของเจ้า เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้วเจ้าจะไม่สามารถอยู่รอดได้นาน พระสนมหยวน, ท่านผู้หญิงหยวน,นางกำนัลหลิว ดูสิ่งที่เจ้าทำ เจ้าไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเป็นพิเศษหรือ”หลังจากกล่าวทั้งหมดนี้จาวเหลียนไม่แม้แต่จะมองนางก่อนที่จะจากไป และกลับไปที่ห้องโถงใหญ่ของตำหนักจิงซี จากนั้นเขาก็ตะโกนว่า “ฮองเฮา ข้าเห็นคนที่กำลังจะตายอยู่นอกห้องโถงนี้ ตัวนางมีกลิ่น กลิ่นไม่ดีเลย”นางกำนัลหลิวตัวสั่นด้วยความโกรธและต้องการที่จะวิ่งกลับเข้าไปข้างในเพื่อโต้เถียงกับจาวเหลียนอีกเล็กน้อยอย่างไรก็ตามนางถูกหยุดโดยหยูซู่ “นายหญิง อย่าเลยเจ้าค่ะ มันดีกว่าที่จะสร้างปัญหาเราไม่จำเป็นต้องโต้เถียงกับคนแบบนั้น”นางกำนัลหลิวสูดหายใจเข้าลึกๆ และในที่สุดก็จำได้ว่านางมีอย่างอื่นให้ทำ ขอบคุณ เพียงแค่นี้เท่านั้นที่นางเต็มใจฟังคำแนะนำของหยูซู่และหลีกเลี่ยงการโต้เถียงกับเขา เมื่อหันไป นางก็ดึงหยูซู่ไปที่คุกเย็น
นางต้องการพบบุตรชายของนางนางได้ยินมาว่าสถานที่ซึ่งเขาถูกขังนั้นมีสภาพแย่มาก ในอดีตมีหลายคนที่ตายไปแล้วในห้องขังก่อนที่มันจะถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องถูกประหารชีวิต ไม่จำเป็นต้องมีการดำเนินการ แต่สภาพแวดล้อมที่น่ารังเกียจทำให้การอยู่รอดยากนางไม่เคยเห็นคุกเย็น แม้กระนั้นนางได้ยินข่าวลือมากมายจากการอาศั
