เยี่ยมได้”“เราแค่จะเข้าไปดูแล้วเราจะออกมา เราขอร้องเจ้าได้หรือไม่ ! ”หยูซู่ยังคงอ้อนวอนต่อไป “เจ้าสามารถส่งคนติดตามเราเข้าไปได้เป็นเพียงเราสองคนที่เข้าไป ไม่มีอะไรจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”อย่างไรก็ตามผู้คุมไม่ได้พูดอะไรอีกพวกเขาจ้องมองไปข้างหน้าและไม่ได้สนใจทั้งสองเลยหยูซู่ต้องการที่จะขอร้องเพิ่มอีกเล็กน้อยแต่พระสนมหลิวโบกมือแล้วหันกลับมากล่าวเบา ๆ ว่า “มันไร้ประโยชน์ ไม่จำเป็นต้องขอร้องต่อไป ข้าไม่เคยได้ยินใครที่สามารถเข้าไปในห้องขังได้ระหว่างทางข้าได้พิจารณาผลลัพธ์แบบนี้แล้ว เหตุผลที่ข้ายังอยากลองคือข้าไม่รู้สึกท้อ”นางจากไปและหยูซู่รีบตามนางไปข้างหลังอย่างเร่งด่วนโดยถามว่า “พวกเราไม่สามารถพบพระองค์ได้จริงหรือเจ้าคะ ? ”
สีหน้าของพระสนมหลิวเคร่งขรึมไม่มีใครสามารถคิดได้ว่านางคิดอะไรอยู่เพราะนางไม่ตอบคำถามของหยูซู่ นางขมวดคิ้วเล็กน้อยและเปลี่ยนทิศทางพร้อมกับเพิ่มความเร็ว หยูซู่เห็นความเกลียดชังที่เล็ดลอดออกมาจากพระสนมหลิว แต่นางไม่สามารถเข้าใจได้ กับสิ่งที่พวกนางเป็น อาจเป็นไปได้ว่าเจ้านายของนางยังคงมีไพ่ตายใบสุดท้ายเมื่อเทียบกับพี่สาวของนางซึ่งมีแผนการมากมายพระสนมหลี่ก็ยิ่งขี้ขลาดมากขึ้น เมื่อสถานการณ์ขององค์ชายแปดมาถึงหูของนางในตำหนักจางหนิง นางทุบถ้วยชาด้วยความกลัว แม้ว่ามันจะไม่ใช่บุตรชายของนางเอง แต่ถ้าองค์ชายแปดตายไปจริง ๆ มันจะดีมากสำหรับบุตรชายของนาง แต่นั่นก็ยังมีชีวิตอยู่ ในที
