นสู่ตำแหน่งของเจ้าในฐานะท่านผู้หญิง ? หรือแม้กระทั่งพระสนม ? ”
นางกำนัลหลิวเงยหน้าขึ้นและเผยให้เห็นรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าของนาง โดยกล่าวว่า “ไม่เพคะ หม่อมฉันไม่เคยคิดเลยว่าฮองเฮาจะมีความสามารถมากขนาดนั้น ถ้าพระองค์ทำจริง ๆ หม่อมฉันจะได้รับตำแหน่งพระสนมไปแล้ว คงไม่ใช่พระสนมหลี่แน่นอนเพคะ”“แล้วเจ้ามาเพื่ออะไร? ” ฮองเฮาเริ่มโกรธ “เป็นไปได้หรือไม่ว่าเจ้าต้องการเปิดเผยต่อสาธารณะว่าเจ้าไม่สมควรที่จะตายในครั้งนี้?ข้าจะบอกเจ้าว่า ไม่ว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่หรือตาย มันเป็นผลมาจากสิ่งที่เจ้าและบุตรชายของเจ้าทำตัวเอง ! มันเป็นสิ่งที่หลานสาวของเจ้าทำมันไม่เกี่ยวกับข้าเลย ! ”“ฮองเฮามีความรู้สึกเช่นไรเพคะ? ” นางกำนัลหลิวพูดดกับฮองเฮาจากตำแหน่งที่นางคุกเข่า “ที่หม่อมฉันมาในวันนี้โดยไม่ได้ตั้งใจจะขอความช่วยเหลือจากฮองเฮา หม่อมฉันเพิ่งคิดว่ามันไม่เพียงแต่จะทำให้หม่อมฉันรู้สึกผิดหวังกับเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้น”แสงนี้ส่องผ่านดวงตาของนางขณะที่นางกล่าวอย่างเย็นชา “เฉิงซื่อในเมื่อข้าไม่มีความสุข ดังนั้นเจ้าก็จะต้องไม่มีความสุข ! ข้ามาวันนี้เพื่อให้เจ้าเห็นว่าจุดจบของข้าคืออะไร และเพื่อให้เจ้าคิดว่าจุดจบของเจ้าจะเป็นอย่างไร อย่าคิดว่าเพียงเพราะเจ้าเป็นฮองเฮาในวันนี้ เจ้าจะยังคงเป็นฮองเฮาต่อไป ข้าจะบอกเจ้าว่าข้าได้ทำข้อตกลงกับบุคคลภายนอกเกี่ยวกับสถานการณ์ของเจ้าแล้ว เมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้นกับข้าหรือองค์ชายแปด ก
