ข้าจะปล่อยให้นางต้องทนทุกข์ทรมานสักหน่อย และให้นางเข้ามาในตำหนักเซียงเป็นพราชายาเอก! ”ก่อนที่องค์ชายแปดจะกล่าวกับซวนเทียนเก้อโบกมือแล้วกล่าวทันทีว่า “ไม่ดี ไม่ดี อาเอง เราบอกว่าทุกคนเท่าเทียมกัน เราไม่สามารถโยนบ่าวรับใช้ออกไปเพราะนางเป็นบ่าวรับใช้ นอกจากนี้นางจะแต่งงานกับสัตว์ประหลาดที่น่าเกลียดด้วยใบหน้าที่แย่… ฮ่า ๆพี่แปด ไม่ใช่ว่าข้าต้องการที่จะแหย่ที่จุดอ่อนของเสด็จพี่ ข้าพลาดไปแต่ในขณะที่คำพูดนั้นหยาบคายแต่ไม่ได้ไร้เหตุผลไปเสียทีเดียวเสด็จพี่รู้ว่าข้าไม่เคยกลั่นกรองคำพูด เสด็จลุงไม่มีอำนาจแม้แต่น้อยที่จะทำสิ่งใดเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่าโกรธข้า ที่ข้าต้องการจะกล่าวคือเราไม่สามารถปล่อยให้ใครบางคนทำลายชีวิตบ่าวรับใช้ เพียงเพราะใบหน้าของเสด็จพี่ถูกทำลาย นั่นจะไม่ยุติธรรมกับบ่าวรับใช้”
หลังจากกล่าวแบบนี้ นางก็หันไปถามเฟิงหยูเอง “อาเอง สิ่งที่ข้าพูดนั้นถูกต้องแล้ว ! ”เฟิงหยูเองกำลังประสบกับอาการบาดเจ็บภายในจากการกลั้นหัวเราะการมาเยี่ยมคนป่วยเป็นอย่างไร เห็นได้ชัดว่าเป็นแค่เรื่องเพื่อทำให้ใครบางคนไม่มีความสุข ใบหน้าขององค์ชายแปดกำลังจะเปลี่ยนเป็นสีดำด้วยความโกรธแต่นางก็มีความสุขมากที่ได้เห็นสิ่งนี้นางยังให้ความร่วมมือเป็นอย่างมากด้วยการเลือกสิ่งที่ซวนเทียนเก้อกล่าว “ใช่! ทุกคนเท่าเทียมกัน ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นองค์ชายหรือบ่าวรับใช้ ถ้าไม่เต็มใจการบังคับให้แต่งงานก็เหมือนกับการข่มขืน”ซวนเท
