่น ข้าจะไปกับคุณหนู แต่บ่าวรับใช้ 2 คนของคุณหนูใหญ่ล่ะเจ้าคะ ? เราจะพาพวกนางไปด้วยหรือไม่ ? ”กงซานส่ายหน้าของนาง“ไม่จำเป็นต้องบอก ข้าคิดว่าแม้ว่าเราจะบอกให้พวกนางกลับไปกับเรา พวกนางก็ไม่อยากไป เรื่องนี้จะต้องเก็บเป็นความลับ เราจะไม่ให้ทุกคนรู้ เมื่อพวกเขารู้แล้ว เราจะไม่สามารถไปได้” นางมองไปที่เสี่ยวหยูและรู้สึกว่าด้วยความรู้สึกหลายปีในการเป็นเจ้านายและบ่าวรับใช้ นางผู้นี้ไม่ควรขายนางออกไป แต่มีโอกาสเสมอเนื่องจากคฤหาสน์จู้มีคนจำนวนมากที่ไม่น่าเชื่อถือนางคิดว่ามีบางสิ่งที่คุกคาม “เสี่ยวหยู เจ้าต้องเข้าใจว่าการพาเจ้าไปที่เมืองหลวงนั้นก็เพื่อผลประโยชน์ของเจ้าเช่นกัน ถ้าเราไม่ไป ข้าจะต้องแต่งงานตามข้อตกลงของฮูหยินใหญ่ สำหรับเจ้า เนื่องจากเจ้าเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของข้า เจ้าจะต้องไปกับข้าอย่างแน่นอน ลองคิดดู คนที่พวกเขาเลือกจะไม่น่าเชื่อถืออย่างแน่นอน เมื่อข้าแต่งงานใครจะรู้ว่าเราต้องทนอะไร ถ้าไม่เป็นไปด้วยดีสำหรับข้า สิ่งใดจะดีไปกว่านี้”เมื่อได้ยินสิ่งนี้เสี่ยวหยูคุกเข่าและแสดงความคิดของนางอย่างรวดเร็ว “เสี่ยวหยูคอยดูแลคุณหนูตั้งแต่เด็ก ในคฤหาสน์นี้ คุณหนูเป็นคนเดียวที่รักข้า ไม่ว่าคุณหนูจะไปที่ไหน ข้าก็จะไปเช่นกัน ข้าจะไม่ทรยศต่อคุณหนูในช่วงชีวิตนี้เจ้าค่ะ”
กงซานพยักหน้าอย่างพอใจและไม่ได้พูดอะไรอีกเลยนางออกไปและให้คำอธิบายแก่บ่าวรับใช้ของตำหนักเซียง หญิงสาวคนนั้นรู้สึกงุนงงว่าทำไมนางถ
